ในฐานะเทพกระบี่ หัวใจของเซียวเฟิงแน่นอนว่าเย็นชาดุจเหล็กกล้ามาก่อนแล้ว ทว่าภายในความเย็นชานั้น หญิงงามชุดแดงเป็นเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่อาจเลือนหายไปจากใจได้ เดิมทีผู้ฝึกฝนในวิถีแห่งกระบี่นั้นไร้หัวใจ มีชีวิตโดดเดี่ยวลำพัง แต่ทุกคนล้วนมีความรู้สึก ไม่เว้นแม้แต่เซียวเฟิงสำหรับผู้ฝึกฝนในวิถีแห่งกระบี่ แม้นในมือไร้ซึ่งกระบี่ก็ยังต้องเดินหน้าต่อไป เพราะพวกเขาเปรียบเสมือนกระบี่คมที่โผล่พ้นออกมาจากฝักทว่าเซียวเฟิงในยามนี้ ในใจมีเพียงความห่วงใยและคิดถึงศิษย์น้องหญิงของเขาเพียงเท่านั้น“ ศิษย์น้องหญิง นับแต่บัดนี้ ศิษย์พี่จะชักกระบี่เพื่อเจ้า กระบี่ในมือนี้จะใช้เพียงเพื่อปกป้องเจ้าไปตลอดชีวิต!”แรกเริ่มเดิมทีเซียวเฟิงมีแต่ความเย็นชาแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างกายแต่เมื่อเขาระลึกนึกถึงภาพของศิษย์น้องในความคิด กลับกลายเป็นรอยยิ้มที่ผุดขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ และนี่คือรอยยิ้มของเทพกระบี่สำหรับเซียวเฟิงผู้เงียบขรึม รอยยิ้มของเขาเป็นของศิษย์น้องหญิงเท่านั้นre* https://www.novelgu.comการที่เซียวเฟิงฟื้นคืนสติ หากใต้หล้ารับรู้ เกรงว่าคงจะทำให้ผู้คนในรัศมีพันลี้แข็งค้างกระมังเมื่อดมสุรากลิ่นคละคลุ้งบนตัวของตน และมองไปยังเสื้อคลุมสีขาวที่เต็มไปด้วยคราบ เซียวเฟิงก็ขมวดคิ้วพลันฉีกเสื้อคลุมตัวยาวที่สวมอยู่บนร่าง เผยให้เห็นเรือนร่างที่ได้สัดส่วน“ ไม่เลว!” เมื่อรับรู้ได้ถึงพละกำลังที่แฝงไว้ในเนื้อหนังมังสาของเขา เซีย
