ภายนอกเป็นเวลาเที่ยงคืน ยามค่ำคืนอันเงียบสงัด แต่ลานเรือนคนรับใช้กลับสว่างไสวด้วยแสงไฟ ที่นี่เป็นที่พำนักของเหล่าอาวุโสฝ่ายงานทั่วไป
“มีข่าวเช่นไรบ้าง!”
ฟ่านเหย่ผิงถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา รอบกายแผ่จิตสังหารออกมา
“หลิวอู๋เสียฆ่าศิษย์หลายคน ท่านอาจารย์ใหญ่กำลังจะลงโทษเขา”
เบื้องหน้าของฟ่านเหย่ผิงมีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ ดวงตาของเขาดูเฉียบคม ไม่อาจมองว่าเป็นคนธรรมดาได้
“มีข่าวเรื่องบทลงโทษที่แน่ชัดแล้วหรือขอรับ?”
ฟ่านเหย่ผิงสนใจเรื่องนี้เป็นประเด็นหลัก ศิษย์หลายคนที่ถูกลงโทษจะถูกส่งไปยังฝ่ายงานทั่วไป เพื่อทำงานจิปาถะต่าง ๆ เป็นการลงโทษพวกเขา
หากคาดไม่ผิด หลิวอู๋เสียคงถูกส่งตัวไปยังฝ่ายงานทั่วไปในไม่ช้า เมื่อนั้นเขาจะทรมานหลิวอู๋เสียอย่างไม่เกรงกลัว
“ข้าได้รับข่าวมาว่าบทลงโทษของเขาค่อนข้างพิเศษ เขาอาจไม่ถูกส่งตัวไปยังฝ่ายงานทั่วไป เจ้าต้องเตรียมใจไว้ให้ดี ถ้าไม่ฆ่าเขาตอนนี้ ต่อไปก็คงไม่มีโอกาสแล้ว”
ใบหน้าของชายหนุ่มถูกซ่อนอยู่ในความมืดสนิท เขาหันหลังให้ตะเกียงน้ำมัน มองไม่เห็นสีหน้าใด ๆ เห็นเพียงดวงตาที่คมกริบเท่านั้น
