เซวียชุนอวี่ตัดสินใจแล้ว บุตรชายจบสิ้น เขามีชีวิตอยู่ก็ไร้ความหมาย ตั้งใจจะต่อสู้จนตัวตาย ฆ่าหลิวอู๋เสียให้ได้
ออกคำสั่งเพียงคำเดียว ยอดฝีมือตระกูลเซวียต่างก็ลงมือพร้อมกัน คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่เซวียชุนอวี่แอบฝึกฝนขึ้นมา เชื่อฟังคำสั่งของเขาเพียงผู้เดียว
“รนหาที่ตาย!”
มู่เยว่อิ่งโกรธมากขึ้น ปรมาจารย์หลอมโอสถที่อยู่เบื้องหลังต่างก็ไม่พอใจเช่นกัน ขัดความตั้งใจของคุณหนูใหญ่ ฆ่าคนในหอตันเป่าอย่างโจ่งแจ้ง แล้วจะให้หอตันเป่าวางตัวอย่างไร?
ลมปราณอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทั่วทุกสารทิศ เสียงคำรามตกตะลึงดังกึกก้องทั่วท้องฟ้า
ติ่งหมื่นสัตว์ในมือของมู่เยว่อิ่งลอยออกมา ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ครอบคลุมทุกคนในตระกูลเซวียไว้ทั้งหมด
“ฟุ่บ…”
ลมกระโชกแรงพัดผ่าน ติ่งหมื่นสัตว์กลืนกินยอดฝีมือตระกูลเซวียที่อยู่ล้อมรอบหลิวอู๋เสียเข้าไปทั้งหมด
หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย ติ่งหมื่นสัตว์เหมือนปากยักษ์ที่ตะกละตะกลาม กินคนไม่เหลือแม้แต่กระดูก
ชั่วพริบตา ยอดฝีมือตระกูลเซวียกว่าห้าสิบคนที่ล้อมโจมตีหลิวอู๋เสียก็หายไปจนหมดสิ้น
เหลือเพียงเซวียชุนอวี่ยืนอยู่คนเดียว ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุด
