หลิวอู๋เสียถือโอสถรวมวิญญาณสามเม็ดอยู่ในมือ บนโอสถปรากฏลายเส้นโอสถจาง ๆ แต่ละเม็ดนั้นกลมมนและสมบูรณ์แบบ
“นี่… นี่มันโอสถรวมวิญญาณจริงหรือ?”
เซิ่งเลี่ยนมองด้วยความไม่เชื่อ โอสถระดับสี่ถูกหลอมขึ้นมาอย่างง่ายดายราวกับปอกกล้วยเข้าปาก น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
“นี่คือโอสถรวมวิญญาณไม่ผิดแน่ แถมยังมีระดับสูงกว่าที่หอตันเป่าของเราวางขายเสียอีก”
ซางเหยียนยืนยันอีกเสียง โอสถนี้ไม่อาจปลอมแปลงได้ แม้จะไม่ใช่ปรมาจารย์หลอมโอสถสี่ดาว พวกเขาก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับโอสถเม็ดระดับสี่ พวกเขาหมกมุ่นอยู่กับโอสถสมุนไพรหลายปี ย่อมจดจำได้อย่างรวดเร็ว
หลันรั่วอวี่ไร้ซึ่งอารมณ์ นางยืนนิ่งอยู่กับที่
นางเยาะเย้ยปรมาจารย์หลอมโอสถสี่ดาวผู้ยิ่งใหญ่ และเกือบจะลงมือกับเขา สมองของนางอยู่ในสภาวะมึนงง ลืมแม้กระทั่งจะคิด
ไป๋หลินกับเฉาชิงลี่ทรุดตัวลงบนพื้นอย่างหมดแรง โดยเฉพาะไป๋หลินที่เพิ่งเยาะเย้ยหลิวอู๋เสีย ตอนนี้เขากลัวจนอยากจะวิ่งหนีออกไป
มีเพียงเจียงเยว่ที่ใบหน้ามืดมนน่ากลัวราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังเลือกเหยื่อ ต้องการจะกลืนกินหลิวอู๋เสีย
