รย์อย่างเจ้านะ เหตุใดเจ้าจึงต้องฆ่าข้าด้วย? มันมีประโยชน์อันใดกับเจ้า?”
“เจ้าหนู ยิ่งพวกเจ้าเลื่อนระดับได้มากและรวดเร็วเท่าไหร่ ข้าก็ยิ่งได้รับโบนัสมากขึ้นเท่านั้น แต่เมื่อเทียบกับความลับในร่างกายของเจ้าแล้ว สิ่งเหล่านั้นก็ไม่นับว่าเป็นอะไร ข้าไม่ได้พัฒนาพลังของตัวเองมาหลายปีแล้ว รู้สึกแก่ตัวลงทุกวัน ข้าไม่ยอมแพ้หรอกนะ การได้รู้ความลับของเจ้า จะเป็นประโยชน์กับข้ามากกว่า เจ้าใช้กระบวนท่าหมัดทลายชงเล่นงานศัตรูจนสะใจมาแล้วไม่ใช่หรือ? งั้นลองรับท่านี้ของข้าดูบ้างสิ ข้าก็อยากลิ้มรสชาติแบบนั้นดูบ้างเหมือนกัน”
เหอวั่นหัวเราะอย่างชั่วร้าย ขณะที่เยาะเย้ยหลี่ลี่ จากนั้นก็ปล่อยหมัดทลายออกไปอีกครั้ง
หากวัดกันที่พลังและความเร็ว หลี่ลี่ไม่อาจเทียบกับอีกฝ่ายได้เลย แม้แต่โอกาสที่จะหลบหนีก็ไม่มี
ทางเดียวที่หลี่ลี่จะรอดได้คือ หนีเข้าไปในหุบเขาอาวุธไร้ค่า ซึ่งเหอวั่นไม่กล้าตามเข้าไป แต่เพราะเหอวั่นดันเห็นหลี่ลี่ออกมาจากหุบเขาอาวุธไร้ค่า เขาจึงระวังไม่ให้ หลี่ลี่ หนีกลับเข้าไปอีก จึงยืนหันหลังให้กับหุบเขาอาวุธไร้ค่า ดังนั้นในสายตาของเขา หลี่ลี่ไม่รอดแน่ ๆ คราวนี้หนีไม่พ้นแล้ว
“เอาล่ะ สู้ก็สู้” หลี่ลี่กัดฟันกรอด เขาตัดสินใจรวบรวมพลังปราณทั้งหมดในร่างกาย ตั้งกระบวนท่าหมัดทลายชง พุ่งเข้าปะทะกับเหอวั่นอย่างดุเดือด
เมื่อเห็นว่าหลี่ลี่ทุ่มพลังทั้งหมดที่มีออกมา นี่มันตั้งใจที่จะต่อสู้กับเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย
