แต่กลับโดนหลี่ลี่จัดการได้อย่างง่ายดาย แถมยังเสียคนไปอีกสองคน พวกเขาไม่มีทางชนะแน่
หวังปัว หนุ่มรูปงามและนักเรียนคนอื่น ๆ ในห้องห้า จึงมอบหินวิญญาณ หนึ่งร้อยก้อนให้หลี่ลี่ พร้อมกับกล่าวขอโทษด้วยน้ำเสียงอ่อนน้อม
“รู้แพ้ รู้ชนะ ไม่เลว”
หลี่ลี่คลี่ยิ้มออกมา จริงๆ แล้ว ตอนแรกว่าจะจัดการกับนักเรียนเก่งห้าคนห้อง A โดยการไปขอความช่วยเหลือจากนักเรียนเก่งห้องอื่น ๆ แต่ไม่คิดว่า พวกเขาจะยอมแพ้ง่าย ๆ แบบนี้
หวังปัวถอนหายใจเบา ๆ “พวกข้าสู้เจ้าไม่ได้ ต่อให้ก็คงแพ้อยู่ดี ยอมแพ้ดีกว่า ต่อไปพวกข้าจะตั้งใจฝึกฝน คำสั่งสอนของเจ้า อาจเป็นเรื่องดีสำหรับห้องห้าของพวกข้าก็ได้! ท่านหัวหน้าหลี่ ใกล้จะทะลุขั้นสี่แล้วหรือ?”
หลี่ลี่พยักหน้า ถ้าไม่ใช่เพราะพลังของเขาอยู่ที่จุดสูงสุดของการแปรผันวิญญาณยุทธ์ระดับสาม คงไม่สามารถเอาชนะคนห้าหกคนพร้อมกันได้หรอก จริงไหม?
หวังปัวยิ้มแหย ๆ “งั้นข้าขออวยพรให้ท่านหัวหน้าหลี่เลื่อนขั้นโดยเร็ว วันหน้า หากมีโอกาสได้ไปที่สำนักกลางด้วยกัน โปรดท่านหลี่ให้ความช่วยเหลือด้วย ท่านหลี่ในอนาตย่อมต้องเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ เรื่องเล็กน้อยในวันนี้ ท่านคงไม่ถือสาหรอกนะ”
“หืม?” หลี่ลี่เกิดความสนใจในตัวเด็กหนุ่มผู้นี้ ไม่ใช่จะสนใจในทางชู้สาว แต่เขาชื่นชมในความยืดหยุ่น รู้จักปรับตัว และความสามารถในการเข้าสังคมของอีกฝ่าย
“ได้ ถ้าวันหน้ามีโอกาสได้ไปอยู่ที่สำนักกลางด้วยกัน ข้าจะดูแลเจ้าเอง”
“หา?
