เรื่องวุ่นวายจบลงด้วยวิธีนี้ เข้ามาสิบเจ็ดคน ออกไปสิบเจ็ดคน ฟ่านเหย่ผิงออกไป จ้าวเอินจู่อยู่ต่อ
“อาจารย์ใหญ่ ร่างกายแบบนี้ แม้จะอยู่ที่นี่ต่อไป ก็คงไม่เติบโตขึ้นได้มากนัก การที่เขาทำผิด การลงโทษอาจารย์ที่ปรึกษาฟ่าน ดูเหมือนจะรุนแรงเกินไปหรือเปล่า”
ระหว่างทางกลับ ต่งเยว่เดินตามหลังอาจารย์ใหญ่ ขอร้องแทนฟ่านเหย่ผิง
หากเป็นอัจฉริยะก็ช่างเถอะ แต่ร่างกายแบบนี้ต้องใช้เวลาสะสมพลังสิบแปดปีจึงจะระเบิดออกได้ ในระหว่างนั้นก็มีโอกาสที่พลังจะระเบิดออก การลงโทษฟ่านเหย่ผิงเพราะคนไร้ค่าคนหนึ่ง ช่างไม่ยุติธรรมเลย
“ใครบอกคุณว่าร่างกายแบบนี้ต้องสะสมพลังสิบแปดปี!”
ฟ่านเจินหยุดเดิน มองตรงไปที่ต่งเยว่ พลังอันไร้ตัวตนแผ่ซ่านออกมา ต่งเยว่ตกใจจนตัวสั่น
“อาจารย์ใหญ่ ข้าพูดมากไปแล้วขอรับ!”
ต่งเยว่รีบก้มตัวลง นี่เป็นการสอนอาจารย์ใหญ่ว่าควรทำอย่างไร เป็นการก้าวล่วง แม้จะไม่มีหลิวอู๋เสีย การกระทำของฟ่านเหย่ผิงก็สมควรถูกถอดถอนจากตำแหน่งผู้อาวุโสแล้ว
พวกจางชิงรวมทั้งคนที่ตกรอบในด่านที่สองกว่าสองร้อยคน ถูกเฉินเล่อเหยาส่งออกไปไกลกว่าสิบลี้
