คนเหล่านั้นที่เพิ่งเยาะเย้ยหลิวอู๋เสียเมื่อครู่ รู้สึกไม่ค่อยดีนัก ด่าหลิวอู๋เสียว่าไร้ประโยชน์ สวะ บัดนี้นึกย้อนกลับไป พวกตนยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นสวะเลยด้วยซ้ำ
ไม่มีสิ่งใดเจ็บปวดไปกว่าการเปรียบเทียบ เก้าดาราตะวันสาดส่อง หาได้ยากยิ่งในรอบพันปี ปรากฏขึ้นบนตัวของหลิวอู๋เสีย ไม่ได้เป็นแค่อัจฉริยะ แต่เป็นปีศาจ
เมื่อปีศาจถือกำเนิด ย่อมปรากฏปรากฏการณ์ประหลาดบนโลก เก้าดาราตะวันสาดส่องก็คือปรากฏการณ์นั้น
“ข้าผ่านหรือไม่?”
หลิวอู๋เสียหันไปถามเฉินเล่อเหยา ทุกคนยังอยู่ในสภาพตกตะลึง ไม่สามารถฟื้นตัวได้ในเวลาอันสั้น
“ผ่าน ผ่านสิบช่องแล้ว ผ่านฉลุย!”
ถ้าไม่ใช่การผ่าน คนที่ผ่านเข้าไปก่อนหน้าหลายร้อยคนก็คงถูกคัดออกหมดแล้ว
ได้ยินคำตอบนี้ หลิวอู๋เสียยิ้มเยาะเย็นชา ก้าวไปหาพวกจางชิง
เซวียผิ่นจือเป็นศิษย์ของสำนักศึกษาจักรวรรดิ ข้าไม่สามารถทำอะไรเขาในตอนนี้ แต่พวกจางชิงต่างหาก ยังไม่ผ่านการสอบ ก็ไม่ใช่ศิษย์ของสำนักศึกษาจักรวรรดิ
เดินเข้าไปอย่างสง่าผ่าเผย จางชิงหน้าซีดเผือด ก่อนหน้านี้เขาบอกว่า จะให้หลิวอู๋เสียจุดไฟได้ช่องเดียว แล้วคุกเข่าลงกราบเรียกเขาว่าปู่
