องสำนักศึกษาจักรวรรดิในปีนี้ ทุกปีจะมีเพียงร้อยคนที่มีคุณสมบัติเข้าร่วมสำนักศึกษาการศึกษา หมายความว่า เกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้คนมาที่นี่เพื่อเสริมแต่งบรรยากาศเท่านั้น
สถานที่รับสมัครตั้งอยู่ที่ลานกว้างห่างออกไปสิบลี้จากสำนักศึกษาจักรวรรดิ มีผู้คนจำนวนมากจนมองไม่เห็นขอบเขต
หลิวอู๋เสียดูเหนื่อยล้ามาก ใกล้จะถึงเวลารับสมัครแล้ว มีผู้คนไม่มากนัก ปฏิบัติตามข้อกำหนด เขียนนามและถิ่นกำเนิดของตนลงไป แล้วจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก
จากนั้นก็รอเจ้าหน้าที่สำนักศึกษาจักรวรรดิลงมาตรวจคัดเลือก ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกก็จะได้เข้าศึกษา ผู้ที่สอบไม่ผ่านก็กลับไปบ้านเกิด เหล่าเด็กอัจฉริยะที่มาเข้ารับการตรวจคัดเลือกต่างพากันมากับครอบครัว แทบจะไม่มีใครมาคนเดียวเลย หลิวอู๋เสียดูแปลกแยกกว่าใคร
ลานกว้างแห่งนี้กว้างมาก รองรับผู้คนได้หลายหมื่นคนโดยไม่รู้สึกคับแคบ แต่ละคนต่างเลือกพื้นที่ของตัวเอง บางกลุ่มนั่งลง บางกลุ่มยืนคุยกันอย่างออกรส
“ข้าไม่ต้องการเข้าร่วมสำนักศึกษาเทียนมู่ พวกเจ้าออกไปเดี๋ยวนี้!”
เสียงตะโกนดังขึ้นท่ามกลางฝูงชน หลิวอู๋เสียกำลังจะหันหลังเดินออกไป หาที่เงียบ ๆ รอ มองตามเสียงไปก็พบว่าอยู่ห่างออกไปไม่ถึงสิบหมี่
“สำนักศึกษาเทียนมู่?” หลิวอู๋เสียขมวดคิ้ว ไม่เคยได้ยินนามสำนักศึกษานี้มาก่อน
ไม่ใช่แค่หลิวอู๋เสียที่รู้สึกงุนงง ผู้คนรอบข้างต่างทำหน้างงงวย ไม่รู้เรื่องสำนักศึกษาเทียนมู่เหมือนกัน
“ข้ารู้
