คนทั้งสิบค่อย ๆ เข้าใกล้ หลิวอู๋เสียถอยหลัง ยังมีผู้คนอีกหลายคนยืนอยู่นอกค่ายกล ยังไม่เข้าไปภายในค่ายกล จะต้องดึงพวกเขาเข้ามาทั้งหมดก่อนถึงจะสำเร็จ
“ไอ้หนู ไปตายเสีย!”
ทุกคนโจมตีพร้อมกัน กระบวนท่าต่าง ๆ รวมกันกลายเป็นภาพหลากสีสัน กระบวนท่าดาบ กระบวนท่ากระบี่ กระบวนท่าหอก… พลังปราณที่ปะทะกันก่อให้เกิดพายุ หวังจะพัดหลิวอู๋เสียให้ตกลงหน้าผา
ดาบสั้นกรีดผ่านฝักดาบ ส่งเสียงกระทบโลหะดังกังวาน ร่างของหลิวอู๋เสียพุ่งลงจากฟ้าอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าหลิวอู๋เสียจะสวนกลับ
สายตาของเซวียฉางชิงตรึงอยู่กับหลิวอู๋เสีย ไม่ยอมพลาดการเคลื่อนไหวใด ๆ
ก้าวย่างแปลกประหลาดหลบเลี่ยงการโจมตีของสิบคนได้สบายราวกับปลาไหล สิบกระบวนท่าโจมตีลงบนหน้าผา ทำลายหินก้อนโตหลายก้อน
“ตาย!”
ดาบสั้นฟันผ่านอากาศ หัวของสิบคนพุ่งกระจาย ร่างของสิบคนพุ่งลงหน้าผา หายวับไปกับตา
ไม่ถึงสามกระบวนท่า หลิวอู๋เสียฆ่าสิบคนได้อย่างราบคาบ เซวียฉางชิงพลันรู้สึกตากระตุก
เขาไม่เคยเห็นหลิวอู๋เสียฆ่าคนมาก่อน เมื่อพวกเขามาถึง เมืองชางหลันก็สงบลงแล้ว ข้อมูลเกี่ยวกับหลิวอู๋เสียล้วนเล่าขานกันต่อ ๆ มา
ผู้บัญชาการจวนเจ้าเมืองหน้าดำคร่ำเครียด สิบคนพายเรือของเขาล้วนเป็นลูกน้องที่คัดเลือกมาอย่างดี แม้แต่คนเดียวก็ถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับจวนเจ้าเมือง
เหล่าทหารที่ยืนอยู่รอบด้านต่างก็หน้าซีดเผือด แววตาฉายแววหวาดกลัว ชายผู้นี้ช่างน่ากลัวยิ่
