นไปแล้ว!”
กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งเดินตามหลังกองทัพของทั้งสองตระกูล เข้าใกล้ ตระกูลสวี มากขึ้นเรื่อย ๆ
เรือนหลักตระกูลสวี!
เหล่ายอดฝีมือระดับสูงมารวมตัวกัน โรงตีอาวุธทั้งห้าแห่งปิดทำการในวันนี้ และได้เรียวยอดฝีมือกลับมาเพื่อปกป้อง ตระกูลสวี
“นายท่านรอง แย่แล้วขอรับ ตระกูลเถียนกับตระกูลว่านนำกำลังพลบุกโจมตี เหลือระยะทางอีกเพียงหนึ่งลี้ก็จะถึง ตระกูลสวี ของพวกเราแล้วขอรับ” ผู้คุ้มกันวิ่งเข้ามารายงานสถานการณ์ พลางคุกเข่าลงข้างหนึ่งตรงทางเข้าเรือนหลัก
“รับคำสั่ง! ทุกคนเตรียมพร้อมรบ!” สวีอี้ซานออกคำสั่ง ผู้คุ้มกันและคนรับใช้ต่างพากันถืออาวุธ กรูกันออกไปจาก ตระกูลสวี เพื่อยืนหยัดต่อสู้กับสองตระกูลใหญ่จนถึงที่สุด
ประตูทางเข้าตระกูลสวีเป็นถนนกว้างสิบจั้ง สองข้างทางมีผู้คนมามุงดูเหตุการณ์อยู่ห่าง ๆ
หิมะโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย ปกคลุมอยู่บนศีรษะและเสื้อผ้าของผู้คนจนหนาเตอะ
สายลมหนาวพัดกระหน่ำ แต่ไม่มีผู้ใดรู้สึกหนาวเหน็บ เพราะความร้อนรุ่มในใจได้ขับไล่ความหนาวเย็นไปจนหมดสิ้น
สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องไปยังอีกฟากหนึ่งของถนน
หนึ่งนาทีผ่านไป…
ห้านาทีผ่านไป…
สิบนาทีผ่านไป…
จู่ ๆหิมะก็หยุดตก แสงแดดส่องสว่างลงมา หิมะที่อยู่บนพื้นสะท้อนแสงแวววาว เกิดเป็นแสงสีรุ้งสะท้อนไปยังกำแพงโดยรอบ
ผู้คนหลายพันคนกำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้จากอีกฟากหนึ่งของถนน ส่งแรงสั่นสะเทือนไปยังพื้นหินจนเกิดเสียงดังสนั่น
ทุกคนในตระกูลสวีต่างก
