บทที่ 16 วิกฤติคือโอกาส
เหอฉางหงรู้แก่ใจว่า หลี่ลี่นั้นเป็นศิษย์ที่กำเนิดในตระกูลยากจน ในเมื่อเขาพูดเรื่องนี้ออกมาอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ แสดงว่าเขาสนับสนุนหลิวจินเฟิงแล้ว หากตอนนี้เขาคัดค้าน ก็เท่ากับเป็นศัตรูกับหลี่ลี่ ในตอนนี้เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่ลี่อีกต่อไปแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้หลี่ลี่ทำได้อย่างชาญฉลาด ทำให้เหอฉางหงรู้สึกนับถืออย่างจริงใจ หากหลี่ลี่เป็นคนนิสัยไม่ดี เขาก็คงไม่สนใจหลิวจินเฟิง หรืออาจจะหาเรื่องคนอื่น เช่น หาเรื่องเขา
อย่าดูถูกว่าตระกูลของเขาดี แต่ตอนนี้เขาบาดเจ็บ หากหลี่ลี่คิดร้ายกับเขาจริง ๆ เขาก็ไม่สามารถสู้กับหลี่ลี่ได้ ต่อให้ตระกูลจะดีเลิศเพียงใด ก็ไม่สามารถเทียบได้กับสำนักหมิงเยว่ จะทำอย่างไรกับศิษย์ในสำนักได้? จะส่งผู้ฝึกยุทธระดับต่ำบุกสำนักหมิงเยว่งั้นหรือ?
เหอฉางหงทำความเคารพ กล่าวอย่างเคร่งขรึม “ข้า เหอฉางหง ผ่านโลกมานานหลายปี ไม่เคยพบเจอคนที่มีคุณธรรมอย่าง หัวหน้าหลี่หน่วยเช่นนี้มาก่อน พวกเราเพื่อนร่วมชั้นหน่วย A ล้วนเป็นพี่น้องกัน แม้ว่าข้าจะเป็นคนเย็นชาไปบ้าง แต่เรื่องซ้ำเติมคนล้มอย่าหวังว่าข้าจะทำ ข้าดูถูกการกระทำเช่นนั้น เป็นอาจารย์ฝึกสอนแล้วอย่างไร? ถ้าไม่หวังดี พวกเราก็จะต่อสู้กับมันจนถึงที่สุด”
หลี่ลี่ดีใจยิ่ง หันไปคำนับเหอฉางหง “สิ่งที่พี่เหอกล่าว ล้วนถูกต้อง พวกเราทุกคนเป็นพี่น้องกัน ต้องคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน มิฉะนั้นจะเลือกข้าเป็นหั
