่อันดับสอง จั่วหงอยู่อันดับสาม ไม่ต่างจากปีที่แล้วมากนัก
การสร้างความปั่นป่วนครั้งใหญ่เช่นนี้ ปรากฏการณ์บนท้องฟ้า กลุ่มเมฆควบแน่น พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน
ฝาเตาเปิดออก ควันสีทองอ่อน ๆ ลอยปกคลุมท้องฟ้า บดบังสายตาของทุกคน กลิ่นหอมที่ชื่นใจลอยเข้าไปในรูจมูกของพวกเขา พวกเขาก็สูดหายใจเข้าไปอย่างแรง รู้สึกสบายไปทั้งตัว
กลุ่มคนรุมล้อมเข้ามา อยากเห็นให้ชัด ๆ
ซ่างกวนไฉไม่ได้เข้าไปใกล้ อวิ๋นหลานกับหนานกงฉีและคนอื่น ๆ ยืนอยู่ไกลออกไป ยิ่งไม่มีคุณสมบัติพอจะเข้าไปใกล้
ผู้ตัดสินทั้งสามยืนอยู่ข้างเตาหลอม มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่รู้จะทำอย่างไร
“พวกเจ้าเคยเห็นโอสถแบบนี้หรือไม่?” ปรมาจารย์เม่าถาม
โจวซินเซิงกับซางเหยียนส่ายหัว พวกเขาไม่เคยเห็นโอสถแบบนี้มาก่อน
“พวกเจ้าเคยเห็นโอสถแบบนี้หรือไม่” จากนั้นหันไปถามปี้กงอวี่และปรมาจารย์หลอมโอสถคนอื่น ๆ
ผลลัพธ์ที่ได้ก็เหมือนกับคำตอบของซางเหยียน พวกเขาไม่เคยเห็นโอสถแบบนี้มาก่อน มันมีเปลือกนอกสีทอง
โอสถส่วนใหญ่จะเป็นสีขาวและสีเขียวอ่อน ยากที่จะมีโอสถสีทอง
โอสถยังคงกลิ้งไปมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ได้หยุดลงโดยสิ้นเชิง รออยู่ประมาณหนึ่งนาที โอสถสีทองสิบห้าเม็ดก็หยุดลงในที่สุด
“ลายโอสถ พวกเจ้าดูสิ มีลายโอสถอยู่บนนั้น”
เคอเหวินดูเหมือนจะเสียสติไปแล้ว จับผมตัวเองแน่น ปรมาจารย์หลอมโอสถสามดาวทำท่าทางเหมือนเด็ก ตื่นเต้นจนตัวสั่น
คำว่าลายโอสถ ดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณ ผู้คนที่อยู่
