ชายผู้เป็นตัวแทนสำนักศึกษาจักรวรรดิยืนขึ้น ชายผู้นี้ชื่อเกาฮ่าว เขาพูดประโยคหนึ่งให้ตระกูลสวีเชิญหลิวอู๋เสียออกมาให้ซักถามกับปากว่าในแปดวันที่เขาอยู่ที่เทือกเขาลั่วรื่อ เขาทำอะไรบ้าง และเจออะไรบ้าง
ผู้ดูแลชีและคนอื่น ๆ ยืนอยู่หน้าประตูใหญ่ รอการเรียกตัวตลอดเวลา รอให้พวกเขาซักถาม และเตรียมคำแก้ตัวไว้แล้ว
เวลาผ่านไปครึ่งชั่วยามแล้ว แต่ยังไม่มีคนเรียกพวกเขาไปซักถาม ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างผิดปกติ
“เจ้าตระกูลสวี ท่านกลัวอะไร หรือกำลังหลีกเลี่ยงอะไรอยู่”
เซวียชุนอวี่หัวเราะเยาะ ก่อนที่จะมายังเมืองชางหลัน เซวียอวี้ได้หาเขามา บอกให้เขาให้ตระกูลสวีชดใช้ และหากเป็นไปได้ก็ขอให้พวกเขาล่มสลายไป เซวียอวี้เป็นหลานอาของเขา และเป็นทายาทสายตรงตระกูลสวี เขาไม่อาจปฏิเสธได้
หากตระกูลสวีล่มสลาย และสวะผู้หนึ่งตายไป แน่นอนว่าสวีหลิงเสวี่ยก็จะตกอยู่ในมือของเขา ข้อมูลเหล่านี้ มีเพียงเซวียชุนอวี่คนเดียวที่รู้
“ตระกูลสวีเราทำทุกอย่างอย่างโปร่งใส และไม่เคยกลัวใคร ไปเรียกอู๋เสียมา”
