ในเมืองชางหลัน ใครกล้าดูถูกกลุ่มทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าว่าโง่เขลา
แม้แต่หัวหน้าของสี่ตระกูลใหญ่ก็ไม่กล้าพูดเช่นนี้
สายตาหลายร้อยคู่จ้องมองไปที่ใบหน้าของหลิวอู๋เสียเพียงคนเดียว ใบหน้าอันสดใส รอยยิ้มบาง ๆ จมูกโด่ง มุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อย โครงร่างใบหน้าที่งดงาม
“ไอ้หนู แกหาเรื่องตายหรือไร กล้าดูถูกว่าพวกเราโง่เขลา”
ทหารรับจ้างจากกลุ่มทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่ากระโดดออกมา ระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นห้า ตบมือลงใส่หลิวอู๋เสีย รวดเร็วมาก นี่แหละคือสไตล์ของกลุ่มทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่า พูดแล้วก็ลงมือทันที โหดเหี้ยมอำมหิต ไม่ปล่อยให้คู่ต่อสู้ได้หายใจ
สวีอี้ซานตกใจเล็กน้อย กำลังจะเข้าไปช่วย แต่เขาเกลียดหลิวอู๋เสียมาก แต่ก็ไม่สามารถปล่อยให้เขาตายที่นี่ได้
“ฉับ!”
ดาบสั้นออกจากฝัก แสงดาบอันทรงพลังพุ่งลงมาจากอากาศ ไม่มีใครมองเห็นว่าเขาชักดาบออกมาได้อย่างไร เมื่อทุกคนได้สติ ดาบสั้นก็กลับเข้าฝักแล้ว ทหารรับจ้างจากกลุ่มทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าที่วิ่งเข้ามาหยุดนิ่งอยู่กับที่
“ฟู่ ฟู่…”
เลือดพุ่งออกมาจากลำคอของเขาอย่างบ้าคลั่ง นองพื้นไปหมด เขาล้มลงอย่างอนาถ สิ้นลมหายใจไปต่อหน้าต่อตาทุกคน
ดาบเดียวถึงชีวิต!
“ซี้ด!”
