บทที่ 84 รูปปั้นปิดทอง
อาจารย์หนิงกลิ้งอยู่บนพื้นอย่างเจ็บปวด ดวงตาที่เบิกกว้างจนแทบระเบิดมองเฝ่ยไป๋ลู่ “เธอรู้ได้ยังไง?”
น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
“เรื่องนี้เดายากมากเหรอ?” เฝ่ยไป๋ลู่บดขยี้ขวดหยก ส่งวิญญาณของหลินเจี้ยนลี่กลับเข้าไปในร่างของเขา “มนุษย์เรามีสามวิญญาณเจ็ดจิต และผู้หญิงจึงต้องตั้งท้องสิบเดือนถึงคลอดลูกได้”
“สามดวงจิตของหลินเจี้ยนลี่โดนเอาไป และช่างบังเอิญเหลือเกินที่โจวลี่ลี่ตั้งท้องได้สามเดือนแบบนี้ ถ้าฉันเดาไม่ผิด พวกคุณกลั่นดวงวิญญาณในท้องของเธอใช่ไหมล่ะ?”
หนึ่งวันรับหนึ่งวิญญาณ อีกสิบวัน สิ่งที่โจวลี่ลี่คลอดออกมาจะเป็นคนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิง
แม้แต่การกลั่นดวงวิญญาณเธอก็เดาถูก ใบหน้าของอาจารย์หนิงพลันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว “เธอ เธอ…”
คนที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าตอนนี้ ไม่เหมือนหญิงสาวอายุยี่สิบเลยแม้แต่น้อย
คงไม่ใช่ปีศาจหุ้มผิวหนังมนุษย์หรอกใช่ไหม?
“ถ้าไม่อยากถูกทรมานอีก ก็บอกความจริงกับฉันเรื่องของคุณกับนักพรตเต๋าเฒ่ามา!” เฝ่ยไป๋ลู่หยุดท่องคาถา ความเจ็บปวดในตัวอาจารย์หนิงจึงทุเลาลง ทำให้เขากลับมามีชีวิตอีกครั้ง
เมื่อเผชิญกับการบีบบังคับให้ตอบของเฝ่ยไป๋ลู่ อาจารย์หนิงก็ไม่กล้าปิดบังอีก “ฉันเจอหมอผีคนนั้นเมื่ออาทิตย์ก่อน เขาเก่งกาจมาก และบอกว่าฉันมีคุณสมบัติที่งดงาม ถ้าฉันทำตามที่เขาขอ เขาจะรับฉันเป็นศิษย์”
สำหรับอาจารย์หนิงที่อาศัยการฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งเพียงอย่างเดียว
