เมื่อฆ่าทุกคนแล้ว ผู้ดูแลชีเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ชักดาบออกมาและเดินไปหาหลิวอู๋เสีย
“ท่านเขย ไม่เป็นอะไรกระมัง?”
น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเคารพ ท่าทีที่มีต่อหลิวอู๋เสียเปลี่ยนไปอย่างมาก ดวงตาเต็มไปด้วยความเกรงกลัว
“ไม่เป็นอะไร พักสักครู่ก็หายแล้ว รีบทำความสะอาดที่เกิดเหตุ ล้างร่องรอยให้เกลี้ยง”
เหล่าผู้คุ้มกันสิบห้าคนก็เริ่มทำงาน เทน้ำมาล้างคราบเลือดบนหน้าผา ใช้เวลาหนึ่งชั่วยาม ช่องเขาสงบก็กลับมาเป็นปกติ ไม่มีร่องรอยใด ๆ เหลืออยู่
ผู้คุ้มกันสองสามคนเดินไปทางปากถ้ำ ลากม้าสองตัวที่หนีออกมากลับเข้ามาแล้วผูกไว้กับรถม้าอีกครั้ง
ศพของทัพศิลาทลายถูกเผาจนหมดสิ้น เหลือเพียงหัวหน้าชุดสีดำ ทรุดตัวลงที่เดิม ดวงตาเต็มไปด้วยความชั่วร้าย
“ไอ้หนู เจ้าตายแน่ ฆ่าทัพศิลาทลาย ต่อให้หนีไปไกลถึงขอบฟ้า ก็ไม่อาจซ่อนตัวได้ รอรับความตายของเจ้าได้เลย”
หัวหน้าชุดสีดำฉีกหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าของชายวัยกลางคน มีหนวดเคราเต็มใบหน้า หน้าตาดูดุร้าย หัวเราะเสียงดัง
หลังจากใช้เวลาฟื้นฟูไปหนึ่งชั่วยาม ปราณวิญญาณในทะเลวิญญาณก็เต็มแล้ว หลิวอู๋เสียลืมตาขึ้นมองหัวหน้าชุดสีดำโดยไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ
