ทันใดนั้น กลิ่นอายปีศาจที่น่ากลัวก็ปกคลุมไปทั่วทุกหนทุกแห่ง หมาป่าสีทองตัวใหญ่กระโดดลงมาจากท้องฟ้า ปากของมันอ้ากว้าง มุ่งหน้าเข้าหาคอหลิวอู๋เสีย ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ราชาหมาป่า สัตว์อสูรขั้นสอง!”
ซงหลิงกรีดร้อง ไขมันบนร่างกายสั่นกระเพื่อม พลังแห่งกำเนิดฟ้ากดทับลงมา ระดับพลังสั่งสมฟ้าไม่สามารถต้านทานได้ จึงต้องหลบหลังหลิวอู๋เสีย
“ที่แท้เป็นเช่นนี้ คนที่เข้ามาล้วนตายอยู่ด้านใน”
มุมปากของหลิวอู๋เสียปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้เรียกพลังแห่งกำเนิดฟ้าออกมา ดาบสั้นในมือของเขาฟันออกไป วาดเส้นโค้ง หมาป่าราชากลิ้งไปหนึ่งรอบ หลบกระบี่อาบเลือด
ปีศาจหมาป่าตัวใหญ่ตกลงมาบนพื้น สูงกว่าคนตัวหนึ่ง ยาวกว่าสองเมตร ขนสีทองเปล่งประกายแสงสีจาง ๆ ขนทุกเส้นราวกับเข็มทอง ปล่อยกลิ่นอายปีศาจออกมา
“พี่ รีบหาทางออกไปเถอะ ค่ายกลนี้แปลกประหลาดมาก เข้ามาแล้ว ระดับของอสูรที่ปรากฏก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ”
ซงหลิงกลัวจนตัวสั่น คิดแต่ว่าจะรีบออกไปให้เร็วที่สุด ไม่อยากให้ชีวิตจบลงแบบนี้ จึงคว้าแขนหลิวอู๋เสียไว้แน่น ให้เขารีบหาทางออก
“ไม่ต้องรีบ ไม่อยากซ่อมค่ายกลตรงนี้หรือไร”
