บคำชมเชยไปเสียแล้ว
เฉินหลงขมวดคิ้วกล่าว “พี่ใหญ่หลี่ ท่านมั่นใจหรือไม่ว่าจะเอาชนะสวีเถาได้? เจ้าหมอนี่มันร้ายกาจยิ่งนัก ซ่อนเล็บคมไว้ไม่ยอมเผยตัวตนที่แท้จริง ดูเหมือนว่าพลังปราณของเขาน่าจะมากกว่าห้าเส้น”
หลี่ลี่ยิ้มกล่าวว่า “ใครแพ้ใครชนะ ค่อยว่ากันตอนนั้นก็แล้วกัน! นัดวันเวลาให้เรียบร้อย ทุกคนจะได้คัดเลือกหัวหน้ากลุ่มกันเสียที”
เกาเสี่ยวตงกล่าวด้วยความยินดี “ถ้าอย่างนั้นก็แสร้งว่าพี่ใหญ่หลี่ตกลงที่จะประลองแล้วสินะขอรับ? ไม่ทราบว่าท่านมั่นใจหรือไม่ขอรับ? ฮ่าฮ่า ถ้าอย่างนั้นข้าน้อยจะไปจัดการเดี๋ยวนี้เลย หากสวีเถาและศิษย์ตระกูลผู้ดีคนอื่น ๆ ไม่สามารถแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มมาได้ นั่นคงจะเป็นเรื่องตลกอันใหญ่หลวงเป็นแน่”
เฉินหลงเปิดพัดอย่างรวดเร็ว โบกพัดไปมาอย่างพึงพอใจ “พี่ใหญ่หลี่ หากท่านต้องการเตรียมสิ่งใดก็บอกมาได้เลย ขอเพียงไม่เกินยี่สิบก้อนหินวิญญาณ ข้าน้อยยินดีรับใช้ทุกอย่าง”
หลี่ลี่รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง หากสามารถแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มมาได้ นับจากนี้ไปเฉินหลง เกาเสี่ยวตง และน้อง ๆ คนอื่น ๆ ก็จะภักดีต่อเขาอย่างแท้จริง ต่อไปนี้ไม่ว่าจะต้องการเงินหรือคนก็ไม่ขาดตกบกพร่อง อีกทั้งยังไม่ต้องเกรงกลัวอาจารย์เหอและผู้ดูแลหลิวอีกด้วย ต่อให้อาจารย์ผู้ฝึกสอนจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่ก็มีกฎของสำนักอยู่ ตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มอย่างเขาย่อมมีอำนาจมากกว่า
“ไม่ต้องเตรียมอะไรทั้งนั้น ถึงเวลานั้น พว
