ว่านหรงเจ๋อลุกขึ้นยืน มองไปยังครูฝึกสัตว์ด้วยสายตาดุดัน ครูฝึกสัตว์ก็ทำสีหน้าจนปัญญา เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดอินทรีเพลิงโหมจึงตื่นรู้คุณสมบัติอย่างกะทันหัน ช่างบังเอิญเสียจริง
ทุกคนมองไปยังหลิวอู๋เสียด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเป็นความเคารพและฉงน
“พี่ พี่เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของข้า บอกหน่อยว่าในรอบต่อไปข้าควรเดิมพันกับอะไร คราวนี้ข้าจะเดิมพันตามพี่เลย ตระกูลว่านมีเงินเหลือเฟือ คราวนี้ข้าจะโกยเงินพวกเขาให้หมด”
ซงหลิงกอดแขนหลิวอู๋เสีย แนบชิดเขาราวกับเป็นพี่ชายน้องชายแท้ ๆ การกระทำนี้ทำให้สวีหลิงเสวี่ยถลึงตาใส่อย่างดุดัน
ตระกูลว่านร่ำรวยจริง ๆ ด้วยอาศัยแท่นประลองสัตว์ ทำให้พวกเขาร่ำรวยเป็นกอบเป็นกำ
เจ้าตระกูลซงเพิ่งกลืนน้ำชาเข้าไป ทันใดนั้นน้ำชาก็พุ่งออกมาจากปาก เขาเลี้ยงลูกชายแบบนี้ออกได้อย่างไร กล้าพูดแบบนี้ต่อหน้าเจ้าตระกูลว่าน
“พี่หรงเจ๋ออย่าไปใส่ใจ เจ้าหนูนี่แค่พูดเล่นเท่านั้น”
เจ้าตระกูลซงรีบกลบเกลื่อนสถานการณ์ ถึงแม้ว่าเขาไม่เกรงกลัวตระกูลว่าน แต่ก็ไม่จำเป็นต้องเปิดศึกกับพวกเขา
“ขำขันน่า ตระกูลว่านพวกเราในเมื่อกล้าทำการค้าผ่าเผย ก็ไม่กลัวแพ้หมดตัวหรอก”
