งแกร่ง แทบไม่มีใครคิดว่าตัวเองจะกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ไม่ได้
ในบรรดาลูกศิษย์หลายพันคนของสำนักนอก มีเพียงหนึ่งในสิบเท่านั้นที่สามารถเป็นผู้ฝึกยุทธ์ได้ แต่ลูกศิษย์ใหม่ล้วนคิดว่าตัวเองเก่ง ตั้งเป้าหมายเป็นผู้แข็งแกร่งในผู้ฝึกยุทธ์กันทั้งนั้น ไม่ได้ให้ความสำคัญกับผู้ฝึกยุทธ์ด้วยซ้ำ
เหอวั่นเป็นอาจารย์มานาน เขาไม่อยากทำลายความฝันของลูกศิษย์เหล่านี้ ปล่อยให้อาจารย์สำนักกลางและสำนักสูงเป็นคนปลุกลูกศิษย์ที่หัวสูงเหล่านี้ดีกว่า
หลังจากพูดให้กำลังใจครู่หนึ่ง เหอวั่นก็เริ่มสอน
สิ่งที่เขาสอนหลัก ๆ คือ ‘เคล็ดวิชาปราณยุทธ์ชิงหง’ ส่วน ‘เคล็ดวิชาหมัดเก้าทลาย’ ‘เคล็ดวิชาดาบเก้าเงา’ ‘คัมภีร์ฝึกฝนเบื้องต้น’ ‘คัมภีร์สู่วิถีเยียวยา’’คัมภีร์สู่วิถีโอสถ’ แต่ละวิชามีอาจารย์ของตัวเอง
ในหนึ่งเดือน ทุกวันที่มีเลขสาม หก เก้า ตอนเช้า เหอวั่นจะอธิบาย ‘เคล็ดวิชาปราณยุทธ์ชิงห’ ในห้องโถงใหญ่แห่งนี้และตอบคำถาม ส่วนอีกห้าวิชาจะสอนครึ่งวันทุกสิบวัน
การบำเพ็ญเพียรต้องผสมผสานความรู้และการปฏิบัติ สิ่งสำคัญที่สุดคือการปฏิบัติ ต้องบำเพ็ญเพียรด้วยตนเองเท่านั้น ดังนั้นเวลาเหอวั่นสอน หากลูกศิษย์คิดว่าไม่มีข้อสงสัย เข้าใจตำราลับทั้งหมดแล้ว ไม่มาเรียนก็ได้
ยิ่งไปกว่านั้น ในหอสมบัติยังมีบันทึกการบำเพ็ญเพียร ‘เคล็ดวิชาปราณยุทธ์ชิงหง’ ให้ยืม เขียนโดยอัจฉริยะด้านการบำเพ็ญเพียร มีคำอธิบายโดยละเอียดเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียร สิ่งที่เหอวั่น
