ทั่วทั้งหอตันเป่าเงียบจนน่ากลัว ของไร้ค่าในสายตาพวกเขา พลันเปลี่ยนเป็นร้ายกาจเพียงนี้ ฝึกฝนเพลงเท้าที่ทรงพลัง สามารถกุมระดับพลังสั่งสมฟ้าขั้นห้าได้อย่างง่ายดาย
เหลยเทาเก็บงำแววตา เพลงเท้าประหลาดนั่น แม้ว่าจะเป็นเขาเองก็ยังไม่อาจหาร่องรอยได้ เจ้าสวะผู้นี้ เปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งตั้งแต่เมื่อใดกัน
“คุณชายหลิว ทำร้ายคนในหอตันเป่าของพวกเราครั้งแล้วครั้งเล่า ให้คำอธิบายกับข้าสักข้อ หาไม่แล้วอย่าได้กล่าวโทษที่ข้าไม่เกรงใจ แม้ว่าจะเป็นท่านเจ้าตระกูลสวีมาเอง ก็ยากจะคุ้มครองเจ้าได้นะ”
ความหมายของเหลยเทาชัดเจนมาก วันนี้ไม่ให้คำอธิบายกับหอตันเป่าสักคำ เขาไม่มีทางจากไปแบบมีชีวิต จะไม่ไว้หน้าตระกูลสวีเสียด้วยซ้ำ โอหังอย่างยิ่ง
ผู้คนรอบด้านได้สติกลับมาจากความตื่นตะลึง สีหน้าหวาดผวา เมื่อครู่นักสู้หลายคนที่เยาะหยันเขาก็ยิ่งหลบอยู่ด้านหลังกลุ่มคน เลี่ยงไม่ให้หลิวอู๋เสียมาคิดบัญชีกับเขา