สวีหลิงเสวี่ยงดงามราวกับนางฟ้า งดงามจนน่าหลงใหล ร่างของนางประหนึ่งเปล่งประกายออกมาด้วยความสง่างาม ขนตายาว สันจมูกโด่ง ริมฝีปากแดงระเรื่อ รูปร่างเพรียวบาง โค้งเว้าได้รูป เผยให้เห็นสัดส่วนอันงดงาม ช่างน่าหลงใหลเสียเหลือเกิน
หลิวอู๋เสียเป็นจักรพรรดิเซียน มีชีวิตอยู่มานับพันปี ได้เห็นนางฟ้ามามากมายนับไม่ถ้วน
นางฟ้าที่เขาจำได้ดีมากที่สุดคือจักรพรรดิเซียนสุ่ยเหยา หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งพิภพเซียน สวีหลิงเสวี่ยเมื่อเปรียบเทียบกับนางก็ไม่แพ้กัน
“สตรีผู้นี้เป็นภรรยาของข้าหรือ?”
รูปลักษณ์ บุคลิกภาพ และใบหน้าของนางช่างงดงามเสียเหลือเกิน ช่างเป็นนางฟ้าที่ทำลายล้างโลกเสียจริง ๆ พูดเลยว่านางเป็นนางฟ้าที่ทำลายล้างโลกก็ไม่ผิด สตรีแบบนี้ กลับแต่งงานกับสวะผู้นี้
สวีหลิงเสวี่ยเหลือบตามองเขา ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่แล้วนางก็กลับมาเฉยเมยอีกครั้ง เมื่อคืนนี้ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นส่งผลกระทบต่อตระกูลสวีเป็นอย่างมาก ดวงตาที่เย็นชาของนางจึงไม่มีทางเหลือบแลเขาอีกต่อไป
นี่ช่างน่าเศร้าเสียยิ่งกว่าความตาย ผิดหวังในตัวเขาอย่างสุดซึ้ง หลิวอู๋เสียถอนหายใจในใจ ละสายตาจากสวีหลิงเสวี่ย ก้าวเดินเข้าไปในห้องโถงหลัก
