ราบดีว่าหากเซี่ยเวยอยากให้นางตายวันนี้ นางจะต้องไม่รอดถึงวันพรุ่งนี้แน่นอน…
แต่ถึงกระนั้นชีวิตนี้ก็มิได้มีไว้ให้ผู้อื่นบงการ
จะปีนปั่ายขึ้นสู่ที่สูงไปเพื่ออะไรเล่า หากสุดท้ายแม้แต่ชีวิตตนก็ยัง ควบคุมเองไม่ได้
เสิ่นหลางถือดาบย่างเท้าเข้าหาทีละก้าวเซียวซูน้ำตาคลอเบ้า ทว่า กลับเชิดหน้า ไม่มองทั้งเสิ่นหลาง ไม่มองทั้งเซี่ยเวย ชั่วขณะนั้นสายตานางจับจ้องไกลออกไปยังเจียงเสวี่ยหนิง!
ความรู้สึกอันเหลวไหลจากการกลั่นแกล้งของโชคชะตาไม่เคยรุนแรงเช่นนี้มาก่อนสิบเก้าปีที่ผ่านมาในชีวิตสั้น ๆ ของนางแทบจะสมบูรณ์แบบ ถึงขั้น ไม่เคยกระทำความผิดพลาดครั้งใหญ่ แต่ความเปลี่ยนแปลงทั้งหมดล้วน เกิดขึ้นหลังเป็นพระสหายร่วมศึกษาที่เรือนหยางจื่อ นางหวาดเกรงเจียง เสวี่ยหนิงจึงกล่าวหาว่าอีกฝั่ายมีส่วนเกี่ยวข้องกับหยกหรูอี้ทว่ากลับตกเป็นฝั่ายพ่ายแพ้ นับแต่นั้นก็ผูกความแค้นกันมาตลอด
บัดนี้เจียงเสวี่ยหนิงกลายเป็นนางในดวงใจของเซี่ยเวย ส่วนตนแม้ได้เป็นสนมคนโปรดของฮ่องเต้ กลับคล้ายเป็นผู้ถูกคุมขังก็มิปาน!
เมื่อพลาดก้าวแรก ก้าวต่อ ๆ มาย่อมพลาดอีกด้วยเหตุนี้จึงจบสิ้นแล้ว
ขณะคมดาบแทงผ่านร่าง เซียวซูก็รู้สึกได้ถึงความเย็นเยียบอันไร้ ก้นบึ้ง แต่จากนั้นก็ชักสายตากลับมามองฮ่องเต้ผู้ไร้น้ำใจตรงหน้า ในที่สุดก็ไม่เหลือความเชื่องเชื่อเช่นวันวาน กล่าวถ้อยคำเสมือนสาปแช่งประโยค หนึ่ง “พระองค์คิดว่าจะหนีรอดไปได้หรือ”
เสิ่นหลางเดิมทีก็ไม
