ใต้หล้านี้ผู้ใดไม่รู้บ้างว่าพระราชประสงค์ของฮ่องเต้ก็คือพระราชโองการ พระราชโองการ และพระราชโองการ คำว่า ‘ราช’ นี้ก็คือโอรสสวรรค์บ่งชี้ถึงฮ่องเต้! ขอเพียงเป็นสิ่งที่ฮ่องเต้ตัดสินพระทัยแล้วจะมีสักกี่คนที่เปลี่ยนแปลงได้มิหนำซ้ำผู้ที่โอรสสวรรค์พระองค์ปัจจุบันมีพระราชประสงค์จะจัดการก็คือจวนหย่งอี้โหว!
เดิมทีเซียวหย่วนนึกว่าเมื่อตนนำพระบัญชาของโอรสสวรรค์มาแล้ว วันนี้จะได้ระบายความอัดอั้นที่เก็บสั่งสมมาได้เสียที เขาจะได้ทำให้จวนหย่งอี้โหวยอมก้มหัวรับคำสั่งตัวสั่นงันงกต่อหน้าเหล่าขุนนางใหญ่ ผู้ใดเล่าจะคาดคิดว่าต้องมาเจอคนชอบพูดจาขัดคอเช่นจางเจอ
เรื่องการใช้ฝีปาก ขุนนางฝั่ายบู๊จะไปสู้ขุนนางฝั่ายบุ๋นได้อย่างไร
คิ้วดกหนาทั้งสองข้างขมวดแน่นอย่างรุนแรงเซียวหย่วนรู้สึกได้ทันทีว่าตนกำลังตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ลอบตื่นตระหนกและใจกระตุกสั่น จ้องมองจางเจอด้วยใบหน้าถมึงทึง “ตระกูลเซียวของข้าจงรักภักดี ยินดีบุกน้ำลุยไฟเพื่อฝั่าบาท พระราชโองการฉบับนี้เป็นฉบับที่เปินกง[1]เห็นฝั่าบาททรงพระอักษรกับตาตัวเอง แล้วจะให้คำพูดของหัวหน้าหน่วยย่อยตัวเล็ก ๆ เช่นเจ้าทำให้เสียงานได้อย่างไร? วันนี้ข้าจะเชือดไก่ให้ลิงดู ดูซิว่าหากวันนี้ข้าสังหารขุนนางถ่อยที่สมคบคิดกับโจรกบฏและขัดขวางพระราชประสงค์ของฝั่าบาทเช่นเจ้า ฝั่าบาทจะทรงลงโทษเจ้าหรือว่าลงโทษข้ากันแน่!”พอพูดจบเขาก็ชูกระบี่เดินไปหาจางเจอจริงๆ!
แขกเหรื่อ