“ทุกท่าน โจมตีพร้อมกัน!” แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์เจิ้นไห่คำรามเสียงดัง
แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์อีกสี่คนของจักรวาลขนนกครามพร้อมด้วยแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลและแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์มังกรศิลาล้วนเคลื่อนไหว
ตูม!
การโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่าพุ่งเข้าใส่อสูรขี้เกียจ อย่างไรก็ตามมันไม่สามารถทำร้ายมันได้แต่อย่างใด ขณะเดียวกัน การโจมตีนี้ดูเหมือนจะทำให้สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ตื่นขึ้น
“แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์หมื่นสวรรค์ เหตุใดคุณจึงไม่โจมตี?” แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลสื่อสารกับเย่เทียนผ่านสัมผัสศักดิ์สิทธิ์
“ไม่ต้องเปลืองแรงไป ด้วยความแข็งแกร่งของคุณ คุณไม่มีทางทำร้ายอสูรขี้เกียจตัวนี้ได้!” เย่เทียนกล่าวอย่างเคร่งขรึม
“อสูรขี้เกียจ?” แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลชะงักงันและหันมองไปที่เย่เทียนรอคำตอบของเขา
แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์คนอื่นๆ ค่อยๆ หยุดการโจมตีลงเช่นกัน ตอนนี้พวกเขาตระหนักได้แล้วว่าพวกเขาไม่สามารถฆ่าอสูรขี้เกียจได้
เย่เทียนกล่าวอธิบายอย่างตรงไปตรงมาว่า “อสูรยักษ์ตนนี้มีชื่อว่าอสูรขี้เกียจ นับตั้งแต่วันที่มันถือกำเนิดขึ้นมันใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการหลับใหล หากไม่ใช่เพราะว่าโลกมิติย่อยล่มสลาย มันคงไม่ตื่นขึ้นมา ดังนั้นมันจึงไม่ใช่ภัยคุกคามอะไรสำหรับพวกเรา ไม