อประลองยุทธ์อีกครั้ง
คราวนี้หลี่ลี่ไม่ได้รีบร้อนที่จะออกไป เขาเลือกที่จะเดินสำรวจอย่างระมัดระวังภายในหอประลองยุทธ์… ในยามนี้หลี่ลี่รับรู้ได้ถึงความรู้สึก เมื่อเขาใช้นิ้วจิ้มที่ร่างกายของตัวเอง ร่างกายของเขาก็รู้สึกเจ็บ เขาได้แต่คิดในใจ แท้จริงแล้ว จิตวิญญาณที่อยู่ที่นี่สามารถหลอมรวมเป็นรูปเป็นร่างได้ ทั้งยังมีความรู้สึกรับรู้ได้เฉกเช่นเดียวกับร่างที่แท้จริง
ด้านนอกของหอประลองยุทธ์เป็นลานฝึกฝนขนาดใหญ่ที่สามารถรองรับคนได้ถึงร้อยคน พื้นเป็นแผ่นหินสีเขียว มีรอยร้าวมากมายดูเก่าแก่มากทีเดียว ในส่วนชั้นสองของหอประลองยุทธ์มีห้องประมาณสิบกว่าห้อง นอกจากห้องฝึกวิญญาณยุทธ์ที่อยู่ชั้นล่าง ห้องอื่น ๆ ก็ไม่สามารถเปิดเข้าไปได้
เมื่อเข้าไปในห้องฝึกวิญญาณยุทธ์ พบว่าภายในมีตู้เก็บของซึ่งเต็มไปด้วยตำรามากมาย ขณะนั้นเองมีตำราเล่มหนึ่งส่องแสงสว่างออกมา และสามารถเปิดอ่านได้อยู่เพียงเล่มเดียว ส่วนเล่มอื่น ๆ ที่เหลือล้วนเป็นสีเทา หน้าปกของตำราเหล่านั้นราวผสานกับตัวเล่มหนังสือเสมือนเป็นเพียงหินสลักที่ไม่อาจจะเปิดอ่านได้
ตำราที่เปิดได้เล่มนี้มีชื่อว่า ‘เคล็ดวิชาราตรีกระจ่างเล่มที่หนึ่ง’ เนื้อหาข้างในเป็นเคล็ดลับการฝึกฝนทั่วไปเท่านั้น มีประมาณร้อยตัวอักษร หลี่ลี่อ่านผ่านไปเพียงครั้งเดียวก็จำได้ทั้งหมด
เนื้อหาวิชาที่บรรจุไว้ในตำราเคล็ดวิชาแห่งราตรีกระจ่างเล่มที่หนึ่งนี้สามารถทำให้มองเห็นในความมืดได้ เขาก็ดีใจ
