ปราชญ์เทพหยุนหลันเองก็รู้สึกโกรธมากเช่นกัน แต่เนื่องจากความแข็งแกร่งของเธอด้อยกว่าฝ่ายตรงข้าม ดังนั้นเธอจึงไม่กล้าที่จะยั่วยุราชาสวรรค์หมาป่าโลหิต
ตอนนี้ราชาสวรรค์หมาป่าโลหิตยังคงหวาดกลัวเพื่อนเก่าของพ่อเธอที่คอยปกป้องเธออยู่ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงยังไว้ชีวิตเธอจนถึงตอนนี้ อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่กล้าลงมือ
ถ้าเธอกล้าที่จะยั่วยุราชาสวรรค์หมาป่าโลหิตจริงๆ บางทีเธออาจจะถูกเขาฆ่าก็ได้
ตอนนี้สมาชิกชั่วคราวที่เธอคัดเลือกมาถูกชิงไปแล้ว เธอจึงทำได้เพียงกลืนความขมขื่นลงไปเท่านั้น
ทันใดนั้น เธอสังเกตเห็นว่าเย่เทียนไม่ได้ไปกับกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าโลหิต จึงถามขึ้นมาด้วยความสงสัย “ท่านปราชญ์เทพฟาเทียน ทำไมคุณถึงไม่ออกจากกลุ่มทหารรับจ้างเมฆาฝัน”
“สำหรับฉันแล้ว หากต้องการ ฉันก็สามารถเข้าร่วมกับกลุ่มทหารรับจ้างแห่งหมอกขนาดใหญ่ได้อย่างง่ายดาย แต่บังเอิญฉันรู้สึกถูกใจกลุ่มทหารรับจ้างเมฆาฝันแล้ว ดังนั้นฉันจึงยังคงอยู่ต่อ หรือว่าปราชญ์เทพหยุนหลันไม่ต้องการให้ฉันอยู่ต่อแล้ว?” เย่เทียนกล่าว
“ไม่ใช่แน่นอน หากปราชญ์เทพฟาเทียนยินดีที่จะอยู่ต่อ พวกเราจะขับไล่คุณออกไปได้อย่างไร!”
ปราชญ์เทพหยุนหลันรีบ
