บทที่ 851 มารร้ายพ้นจองจำ
เจียงผิงอันรู้ว่าตระกูลของอวิ๋นเหยาแข็งแกร่ง เป็นตระกูลนักหลอมอาวุธอันดับหนึ่งของภพเซียน ทรัพย์สินที่สั่งสมย่อมเป็นอันดับต้น ๆ ของภพเซียน
“คลังสมบัติ? ข้าไม่เชื่อ ท่านต้องหลอกข้าอีกแล้วแน่ ๆ”
หนก่อนเจียงผิงอันหลงกล และยังตราตรึงจนบัดนี้
“หนนี้พูดจริงนะ” อวิ๋นเหยาเอ่ยเนิบ ๆ “เรียกข้าเป็นแม่บุญธรรมคำเดียว ข้าจะบอกเจ้าเลยว่าคลังสมบัติอยู่ที่ไหน”
เจียงผิงอันครุ่นคิดครู่หนึ่ง จึงพูดว่า “หนึ่งหมู่”*[1]
“ฮ่า ๆ ข้าหลอกเจ้าเล่นน่ะ หากข้ามีคลังสมบัติจริง ๆ ไฉนต้องมาหลอกทรัพยากรเจ้าอยู่ทุกวัน? มีหรือต้องให้เจ้าเรียนวิชาหลอมอาวุธ? ฮ่า ๆ” อวิ๋นเหยาในโลงแก้วผลึกหัวร่องอหาย เนินอกกระเพื่อมรุนแรง
“ข้าพูดถึงพื้นที่หนึ่งหมู่ต่างหาก! หึหึ!”
เจียงผิงอันกะแล้วว่าต้องเป็นเช่นนี้ เลยเปลี่ยนความหมายไปแต่แรก
อวิ๋นเหยาหัวเราะไปอีกพักจึงยอมหยุด “มีอีกเรื่องจะบอกให้ ‘แก่นรากฐานปฐมกาล’ ในภพแร้นแค้นของเจ้าอยู่กับข้านะ”
“มันอยู่กับผู้อาวุโสหรือ!”
เจียงผิงอันผงะไป สตรีผู้นี้ลงมือยามใด? เขาไม่รู้เลยสักนิด
“ได้มาก็ดีแล้ว จะปล่อยให้เจ้าพวกนั้นไม่ได้”
