เย่เทียนไม่ได้ให้ความสนใจกับการหลอมรวมของพรสวรรค์และพลังศักดิ์สิทธิ์แสงนิรันดร์อีกต่อไป แต่มุ่งความสนใจไปที่สมบัติชิ้นที่สองแทน
สมบัติชิ้นที่ 2 คือแผ่นยันต์ เย่เทียนหยิบแผ่นยันต์ขึ้นมาตรวจสอบ จากนั้นเขาก็ตระหนักได้ถึงความสามารถของแผ่นยันต์นี้ทันที
“ยันต์อมตะ!”
เย่เทียนตกตะลึง
แผ่นยันต์นี้ทรงพลังอย่างยิ่ง มันสามารถทำให้ผู้ใช้เป็นอมตะในช่วงเวลาหนึ่ง ซึ่งขึ้นอยู่กับฐานการบ่มเพาะของพวกเขา ตัวอย่างเช่นเขาในขณะนี้ที่มีฐานการบ่มเพาะอยู่ที่ขีดจำกัดของขอบเขตปราชญ์เทพ เมื่อเปิดใช้งานแผ่นยันต์นี้แล้วภายในระยะเวลา 1 วันจะไม่มีใครสามารถฆ่าเขาได้ ต่อให้ผู้สูงสุดปฐมกาลโจมตีอย่างสุดกำลังก็ตาม
“เป็นแผ่นยันต์ที่วิเศษจริงๆ! ถ้าฮาร์มอนมีแผ่นยันต์นี้ในตอนนั้น เราคงไม่สามารถฆ่าเขาได้เลย เขาจะมีเวลามากพอที่จะหนีไปซ่อนตัวในดินแดนลับ” เย่เทียนกล่าวกับตัวเองด้วยความโล่งอก
จากนั้นเขาก็เก็บแผ่นยันต์อมตะไปและมองไปยังสมบัติชิ้นที่สาม
สมบัติชิ้นที่สามคือแผ่นจารึกกระบี่ เพียงมองแวบเดียว เย่เทียนก็สัมผัสได้ถึงกฎแห่งกระบี่อันไร้สิ้นสุดที่เล็ดลอดออกมาจากมัน
แผ่นจารึกกระบี่นี้เป็นสมบัติสูงสุดสำหรับผู้ฝึกฝนในวิถีกระบี่อย่างแน่
