น่าเสียดายที่เจ้าเด็กเจียงผิงอันนั่นเจ้าเล่ห์สุดแสน ยามเขาจะชิงร่างได้ อีกฝ่ายก็ตระหนักถึงพิรุธแล้วหนีไปทันที กระทั่งยอมทำลายสมบัติลับ สุดท้ายก็หนีพ้นไป
ผ่านไปแล้วพันกว่าปี ก็มิได้พบร่างดี ๆ เช่นนั้นอีกเลย
อวี๋ซู่รอต่อไปไม่ได้แล้ว ยามนี้กำลังคิดว่าเขาควรสุ่มเลือกผู้ฝึกตนมาก่อนสักคน รอโอกาสกลับสู่ภพเซียนแล้วค่อยเปลี่ยนเป็นร่างพรสวรรค์ดี ๆ ดีหรือไม่
หาไม่ เป็นเช่นนี้ต่อไป ก็จะไม่มีโอกาสกลับภพเซียนเสียที
“ภพขยะนี่ ไม่มีอัจฉริยะดี ๆ สักคน”
ท้ายที่สุด อวี๋ซู่ก็ทำได้เพียงยอมรับสัจธรรม สอดส่ายสายตาหาร่างผู้ฝึกตนที่ดูดีหน่อย
ขณะกำลังเลือกร่างเนื้ออยู่นั้น เขาพลันสังเกตพบว่ามีคลื่นพลังระดับเซียนสายหนึ่งอยู่นอกดินแดนลับ คิดจะฝ่าเข้ามายังโลกใบน้อย
อวี๋ซู่เหยียดเยาะ “เซียนจากภพบุกเบิกก็คิดว่าจะบุกถึงโลกใบน้อยของเซียนผู้นี้ได้หรือ?”
หลังบรรลุขอบเขตเซียนสวรรค์ โลกใบน้อยจะผสานเข้ากับกาย มิเพียงขยายขนาดใหญ่ขึ้น ยังแข็งแกร่งขึ้นด้วย ซึ่งความแข็งแกร่งนั้นก็ขึ้นตรงกับพลังของคนผู้นั้น
