“ในที่สุดเราก็สร้างโลกแห่งความว่างเปล่าได้สำเร็จแล้ว!”
เย่เทียนเผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา
จากนั้นเขาก็เริ่มทดสอบโลกแห่งความว่างเปล่า
เขาหยิบเศษชิ้นส่วนพระสูตรอมิตาภะที่พกติดตัวออกมาจากอกเสื้อ “เก็บ!”
พระสูตรอมิตาภะหายไปจากสัมผัสของเขา ตอนนี้มันถูกเก็บรักษาไว้ในโลกแห่งความว่างเปล่าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“เป็นอย่างที่คิด โลกแห่งความว่างเปล่าสามารถเก็บสิ่งมหัศจรรย์เอาไว้ได้ ด้วยสิ่งนี้ ในอนาคตเราจะสะดวกขึ้นมาก!”
เย่เทียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
จากนั้น เขาก็นำสิ่งของทั้งหมดที่เขานำออกมาจากมิติส่วนตัวก่อนหน้านี้ส่งไปเก็บในโลกแห่งความว่างเปล่า
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้หยุดเพียงเท่านี้ เย่เทียนวางแผนที่จะสร้างโลกแห่งความว่างเปล่าเพื่อมอบให้จักรพรรดิจันทราด้วย
ดังนั้นเขาจึงหยิบหินสีเทาออกมาก้อนหนึ่ง มันเป็นหินมิติที่มีพลังของมิติ
เย่เทียนเตรียมจะใช้หินมิติก้อนนี้บรรจุโลกแห่งความว่างเปล่าไว้ สร้างมันขึ้นมาให้มีคุณสมบัติคล้ายคลึงกับแหวนมิติ และเมื่อเขาสร้างมันขึ้นมาได้สำเร็จ สิ่งนี้จะเป็นประโยชน์มากกว่าถุงเก็บของมิติเสียอีก เพราะมันสามารถเก็บสิ่งที่ถุงเก็บของมิติไม่สามารถเก็บได้
ตัวอย่างเช่นเมื่อใดก็ตามที่จักรพรรดิจันทราได้รับสิ่งมหัศจรรย์มา เธอจะสามารถเก็บสิ่งมหัศจรรย์เหล่านั้นเอาไว้ในโ