บทที่ 846 อำนาจแท้จริงที่ทัณฑ์เซียนประสาทให้
เมื่อเห็นคนเหล่านี้จะไปกันแล้ว เจียงผิงอันก็แสนยินดี
ผลลัพธ์เลิศสุดคือการหลอกอีกฝ่ายให้ไปได้โดยมิต้องสู้
เพื่อหลีกเลี่ยงอุบัติเหตุอื่นใด เจียงผิงอันจึงพยายามควบคุมจังหวะหัวใจของตนอย่างเต็มที่ ทำให้ตนดูปกติที่สุด
ขณะที่ทั้งคณะกำลังจะจากจร เยี่ยหวงจี๋พลันหรี่ตาลงเล็กน้อย จ้องไปทางค่ายกลเคลื่อนย้ายในเขตหวงห้ามพลันกล่าวว่า “เนตรค่ายกลเคลื่อนย้ายนี่เหมือนจะถูกอำนาจภายนอกทำลายลง ฝีมือใครกัน?”
หัวใจเจียงผิงอันสะท้าน ตอบกลับเสียงเบา “เรียนใต้เท้า ในภพเรามีผู้คิดกบฏอยู่บางส่วน คนเหล่านี้พูดไม่รู้เรื่องยิ่ง ไม่อยากอยู่ใต้อาณัติราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ย แต่ก็ถูกฆ่าไปหมดแล้วขอรับ”
“ให้มันจริงเถอะ ยังมีโอกาสนะ อวตารของเซียนผู้นี้ไปถามคนในราชวงศ์เซียนแล้ว อีกไม่นานเหตุผลแท้จริงจะกระจ่างเอง”
เสียงของเยี่ยหวงจี๋เปี่ยมอำนาจกดดัน นี่คือบรรยากาศซึ่งเกิดจากการอยู่บนตำแหน่งสูงมาเนิ่นนาน มิใช่เพราะโทสะหรือความทะนงถือตัว
เจียงผิงอันเห็นผลลัพธ์ห้าอึดใจถัดมาแล้ว จึงส่งจิตสัมผัสบอกเฉียนฮวั่นโหรวให้รีบพาคนออกจากภพแร้นแค้นโดยด่วน