บทที่ 242 ร่างพระเจ้า! พลังพระเจ้า! จิตวิญญาณพระเจ้า!
เดิมทีมีจ้าวแห่งสัตว์อสูรตายไป 4 ตนบวกกับจ้าวอสูรเต่าทมิฬที่เพิ่งถูกสังหารตอนนี้จึงเหลือจ้าวแห่งสัตว์อสูรเพียงแค่ 7 ตนเท่านั้น
เย่เทียนไม่ได้รู้ว่าจ้าวอสูรเต่าทมิฬตายแล้ว และจ้าวแห่งสัตว์อสูรทั้งเจ็ดก็ไม่รู้ว่ามีมนุษย์คนหนึ่งกําลังล่าจ้าวแห่งสัตว์อสูรอยู่เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ!
พริบตาเดียว สิบวันก็ผ่านไป
ในช่วงสิบมาวันนี้เย่เทียนพบจ้าวแห่งสัตว์อสูรอีกตนมันคือจ้าวอสูรงูยักษ์ปาหลิง!
จ้าวแห่งสัตว์อสูรตนนี้อ่อนแอกว่าจ้าวอสูรกระทิงเขียวและมันยังอยู่ในขอบเขตการ
เปลี่ยนแปลงทางสายเลือดเพียงสิบเอ็ดครั้ง
เย่เทียนฆ่าอีกฝ่ายโดยใช้เวลาเพียงไม่นานและยังฆ่าสัตว์อสูรที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดถึงตอนนี้
มีจ้าวแห่งสัตว์อสูรสามตัวแล้วที่ตายด้วยน้ามือของเย่เทียนและตอนนี้จํานวนจ้าวแห่งสัตว์อสูรก็ลดลงเหลือเพียงหกตนเดิมที
เย่เทียนต้องการที่จะออกค้นหาจ้าวแห่งสัตว์อสูรและฆ่าพวกมันทีละตน แต่สิ่งหนึ่งทําให้เขาต้องเปลี่ยนแผนเพราะตอนนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลกของสัตว์อสูรและเรื่องนี้ได้ดึงดูดความสนใจของเย่เทียนในทะเลที่ห่างไกล
ภาพนิมิตของมังกรทองขนาดใหญ่คํารามกลางอากาศสั่นสะเทือนไปทั่วทุกทิศทางกระทั่งเสียงมังกรคำรามนี้ก็แผ่กระจายไปทั่วทั้งผืนดินด้วยความเร็วนับสิบล้านลี้ในพริบตามันเกิดขึ้นเพราะอะไรนั้นไม่มีใครรู้
แม้แต่สัตว์อสูรที่อยู่ไกลออกไปก็ยังเห็นเงามั
