ยวกัน บางทีอวจงอาจจะส่งข้อความถึงเย่วหลิง
“เย่เทียน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!”
เย่วหลิงยิ้ม
“เข้าไปคุยข้างในกันเถอะ!”
เย่เทียนเชื้อเชิญ
“ตกลง”
เย่วหลิงตามเย่เทียนเข้าไปในบ้านและนั่งลงบนโซฟาในห้องโถง
เย่เทียนถามออกไปตรงๆ
“ถูกต้อง อวจงบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องคุณ ตอนแรกฉันยังคิดว่าอวจงพูดเรื่องโกหกแต่ตอนนี้ฉันได้มาเห็นคุณกับตาแล้ว ฉันถึงได้รู้ว่าอวจงพูดความจริงในระยะเวลาสั้นๆ เช่นนี้ฉันไม่เคยคิดเลยว่าพลังของคุณจะยกระดับกลายมาเป็นนักรบผู้เชี่ยวชาญจากคํากล่าวของอวจงคุณฆ่าจอมยุทธระดับปรมาจารย์ได้จริงหรือไม่?”
เย่วหลิงจ้องเย่เทียนอย่างประหม่า และรอคําตอบของเย่เทียน
“เขาเป็นเพียงปรมาจารย์ทั่วไป เท่านั้น!”
เย่เทียนรีบพูด
คําพูดนี้เท่ากับยอมรับ!
“ปรมาจารย์ทั่วไปก็ยังเป็นปรมาจารย์ นักรบผู้เชี่ยวชาญที่สามารถสังหารจอมยุทธระดับปรมาจารย์ได้ก็เก่งกาจมากพอแล้วการที่มีพลังโจมตีเพิ่มขึ้นขนาดนั้นได้ต้องมีพรสวรรค์พิเศษด้านพละกําลังเท่านั้นฉันอยากเชิญคุณเข้าร่วมหอยุทธอีกครั้งคุณสนใจหรือไม่?” เย่วหลิงกล่าว
“ผมยังยืนยันคําเดิมอยู่ ตอนนี้ผมยังไม่อยากเข้าร่วมกองกําลังใดๆ!”
เย่เทียนส่ายหัว
เย่ว์หลิงไม่ได้แปลกใจหรือผิดหวังกับคําตอบของเย่เทียน เธอเพียงแค่พูดไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้นจากนั้นเย่วหลิงก็บอกถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของการมาในครั้งนี้
“เย่เทียน ฉันสงสัยว่าคุณเคยได้ยินเกี่ยวกับเขตแดนลับหรือไม่?”
เย่วหลิงถาม“เขตแด
