่าเดิม ก็คงไม่มีวิธีใดปลอดภัยไปกว่าการออกเรือเพื่อเลี่ยงอันตราย
“คุณลงสแปร์โรว์คะ…” ดอนน่าพาแดนตันเดินไปหาไคลน์ สีหน้าคล้ายกับกำลังเตรียมรัวยิงคำถามคาใจนับไม่ถ้วน
ไคลน์พยักหน้าและชี้ไปทางห้องพัก
“กลับห้องก่อน ค่อยคุยกันพรุ่งนี้”
อันตรายรอบเกาะยังไม่หายไป…
ดอนน่าพยักหน้าขึงขัง ตามด้วยการหันไปทำภาษากาย ‘เงียบก่อน’ กับน้องชาย
“ชู่ว!”
เมื่อเห็นครอบครัวแบรนช์และดิเมอดอร์แยกย้ายกลับเข้าห้องพักของตน ไคลน์แวะไปหาไอร์แลนด์และยื่นตะกอนพลังของบิชอปมิลเลอร์ให้
“หากทูตพิพากษาบนเกาะยังมีชีวิตอยู่ ช่วยคืนสิ่งนี้ให้พวกเขา”
เมื่อเป็นตะกอนพลังของบิชอปมิลเลอร์ ผู้อาจอยู่ในลำดับ 6 ซึ่งนับว่าค่อนข้างสูง โบสถ์วายุสลาตันยอมไม่มีทางเพิกเฉยแน่ และผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งคงหนีไม่พ้นผู้โดยสารของโมราขาว
ไคลน์ยังไม่อยากถูกตามล่าด้วยฝีมือของขั้วอำนาจอันดับหนึ่งบนท้องทะเล
อย่างไรก็ตาม ถ้าไม่มีทูตพิพากษาบนเมืองท่าแบนชีคนใดรอดชีวิต รวมถึงกำลังเสริมจากสำนักงานใหญ่มาถึงช้ากว่ากำหนด ไคลน์จะรีบลบเบาะแสและเปลี่ยนใจไม่คืนตะกอนพลังให้ ส่วนเหตุผลในการขอคืน มันสามารถกุขึ้นได้ไม่ยากเย็นอะไรนัก
ไอร์แลนด์รับวัตถุลักษณะคล้ายนิ้วโป้งและก้มหน้าสำรวจ
มันมิได้ถามรุ่มร่ามว่าสิ่งนี้คืออะไร เพียงหัวเราะและเล่าอย่างเป็นกันเอง
“คุณไม่ต้องกังวลว่าโบสถ์วายุสลาตันจะส่งคนมาสืบสวน ผมจะบอกพวกเขาให้ว่า คุณเป็นหนึ่งในคนของผม”
หมายความว่า โบสถ์ว
