ลาดในพริบตา
เมื่อเห็นฉากดังกล่าว รูม่านตาไคลน์พลันหดกลับคืนสภาพเดิม มันตัดสินใจเปลี่ยนวิญญาณในถุงมือโดยไม่ลังเล
ขณะอีกฝ่ายกำลังอาละวาด ถุงมือซ้ายชายหนุ่มเริ่มฉาบด้วยแสงสีทองสุกสว่าง สายตาเพ่งมองบิชอปมิลเลอร์โดยไม่ละไปไหน
ภายในรูม่านตา สายฟ้าสีขาวสองเส้นปรากฏขึ้นอย่างเกรี้ยวกราด
โดยไม่ต้องรอนาน มิลเลอร์เริ่มส่งเสียงแหกปากโหยหวนราวกับกำลังทุกข์ทรมานเสียเต็มประดา ทั้งฝ่ามือและหนวดหมึกพลันหดกลับไปกุมศีรษะด้วยท่าทางเจ็บปวด
จิตใจของมันกำลังถูกกรีดแทง เกิดเป็นความเจ็บปวดเกินคำบรรยาย
พลังของนักสอบสวน!
ไคลน์ยันร่างกายขึ้นด้วยมือขวา พลางยกมือซ้ายอันเปล่งประกายและกำหมัดขณะถุงมือกำลังเปลี่ยนสี
ทันใดนั้น ชายหนุ่มโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยและกางมือออกราวยืนกับอ้าแขนรับแสงแดด
แสงสีขาวเข้มข้น สุกสว่าง อัดแน่นด้วยความศักดิ์สิทธิ์แสนบริสุทธิ์ โปรยปรายลงมาจากอากาศว่างเปล่าด้านบนมิลเลอร์ ฉาบร่างบิชอปแห่งวิหารวายุอย่างท่วมท้นสมบูรณ์
บรรยากาศโดยรอบสว่างไสวจนคล้ายกับตอนกลางวัน ลมพายุเกรี้ยวกราดในตอนแรกพลันชะงักงันและเริ่มสลายตัวเจือจาง
ลำดับ 5 นักบวชแสง!
ร่างของมิลเลอร์ค่อยๆ ถูกแผดเผาทีละนิด เริ่มจากก้อนเมือกและพังผืด ตามด้วยหนวดหมึก และปิดท้ายด้วยผิวหนัง
เมื่อลำแสงระยิบระยับเลือนหาย มันก็พ้นสภาพจากการเป็นมนุษย์โดยสมบูรณ์ เหลือเพียงคราบของสัตว์ประหลาดอันประกอบขึ้นจากกระดูกสีขาวและก้อนเนื้อเละเทะ
ลมหายใจมิ
