ปรกติ
“ทำถึงขนาดนี้แล้ว… ไม่ปล้นกันเลยล่ะ”“ปล้น…?” โลแกนพลันประหลาดใจกับท่าทีตอบสนองของเหยื่อในเสี้ยววินาทีถัดมา มันมองเห็นกำปันกำลังลอยเข้าหาใบหน้าตนเปรี้ยง!หมัดซ้ายไคลน์กระแทกใส่ปลายคางโลแกนพร้อมกับส่งร่างอันบึกบึนลอยกระแทกเคาน์เตอร์บาร์ด้วยแผ่นหลังชายหนุ่มดันตัวเองลุกยืนด้วยมือขวาอย่างคล่องแคล่ว ตามด้วยการปรี่เข้าใส่ร่างโลแกนซึ่งกำลังร่วงหล่นตามแรงโน้มถ่วงเข่าซ้ายพุ่งกระแทกท้องน้อยของอินทรีย์ทะเลโลแกนอย่างจังปึก!โลแกนพลันตัวงอ ดวงตาเหลือกถลนในลักษณะอ้าปากกว้างไคลน์ชักลูกโม่ยัดใส่ปากพร้อมกับง้างนก
กริ๊ก!“ฉ…ฉันเป็น…” โลแกนตะกุกตะกักชายหนุ่มจ้องมองเข้าไปในดวงตา ก่อนจะชักลูกโม่กลับและตบด้วยด้ามปืนหนึ่งฉาดผัวะ!ฟันซี่หน้าของโลแกนร่วงกราวทันที่ ช่องปากชุ่มโชกไปด้วยเลือดแดงฉานความเจ็บปวดเกินขีดจำกัดร่างกายส่งผลให้ดวงตาของมันเหลือกขึ้นจนเหลือเพียงตาขาวโลแกนหมดสติในท่ายืนคอพับกลางอากาศไคลน์ใช้มือข้างหนึ่งกระชากคอเสื้อไว้ไม่ให้อีกฝั่ายร่วงลงไปขณะเดียวกันก็ใช้มืออีกข้างล้วงหยิบธนบัตรและเศษเหรียญออกมาจำนวนหนึ่งชำเลืองด้วยหาตา เมื่อมั่นใจว่าไม่เกินห้าปอนด์ ชายหนุ่มโยนเงินไปทางบาร์เทนเดอร์และกล่าวเยือกเย็น“ไม่ต้องทอน”
ผิวสีแทนของบาร์เทนเดอร์เริ่มขาวซีด มันตะโกนตะกุกตะกักราวกับติดอ่าง“ห…หัวหน้าของของฉันคือฉลามขาว!”ไคลน์ปล่อยมือจากโลแกนโดยไม่หันไปมอง ตามด้วยการกลับมานั่งบนเก้าอี้กลมเพื่อลิ้มรสเ
