ุกเมื่อ เพราะในบรรดาผู้ประกาศตัวว่าเป็นนักผจญภัยคลีฟส์ย่อมเคยพบเจอคนเสียสติมานับไม่ถ้วนเมื่อเห็นเกอร์มัน·สแปร์โรว์หยิบเงินใส่กระเปั๋าเสื้อ คลีฟส์เบือนหน้าไปทางอื่น“นี่เป็นกฎของท้องทะเล”โดยไม่กล่าวสิ่งใดเพิ่ม มันเดินตามเซซิล ดอนน่า และแดนตันเข้าไปในห้องพักถ้างานเล็กน้อยเช่นนี้ทำเงินให้เราได้มากถึงสิบปอนด์ทุกครั้งเส้นทางการเป็นนักสืบของเราคงโรยด้วยกลีบกุหลาบไปนานแล้ว…ไคลน์จิกกัดติดตลกพลางแหงนหน้ามองพระจันทร์สีแดงบนท้องฟั้าแสงของจันทรายามราตรียังคงสว่างไสวและอ่อนโยนดังเช่นทุกที่
ตำนานแห่งท้องทะเล… สัตว์ประหลาดนานาชนิด… เริ่มรู้สึกถึงกลิ่นอายของนักผจญภัยขึ้นมาบ้างแล้วสิ…ไคลน์หันหลังกลับและเดินออกไปยังดาดฟั้าเรืออีกครั้งปล่อยให้ร่างกายถูกแสงจันทร์สีแดงอาบท่วม พลางเชยชมคลื่นทะเลสาดปะทะกับท้องเรือจนเกิดเสียงซ่าความเศร้าและหดหู่จากโศกนาฏกรรมมหาหมอกควันแห่งเบ็คลันด์เริ่มบรรเทาลงจากตอนแรกเล็กน้อยมาถึงจุดนี้ ไคลน์นึกอยากร้องเพลง แต่หลังจากพยายามพะงาบปากงับคำ มันกลับตระหนักว่าตนจดจำเนื้อเพลงสมัยใหม่อันสอดคล้องกับสถานการณ์ปัจจุบันไม่ได้เลยคงร้องออกไปว่า ‘โอ้ทะเลแสนงาม ฟั้าสีครามสดใส’ ไม่ได้สินะ… เส้นทางนักปราชญ์ของจักรพรรดิช่างเหมาะกับสถานการณ์เช่นนี้เหลือเกิน ไว้มีเวลาว่าง คงต้องหาโอกาสอ่านบทกลอนของรุ่นพี่สักหน่อย จะได้ไม่ทำตัวเป็นพวกบ้านนอกเข้ากรุง…ไคลน์แหงนมองพระจันทร์สีแดงพลางถอนหายใจยาว“ช่
