นึ่งใส่เบียร์ อีกสองใบใส่เบียร์ขิง
…31 ธันวาคม ช่วงเย็นในสภาพแต่งกายออกงานเต็มยศ ออเดรย์กำลังยืนภายในห้องพักรับรองของคฤหาสน์ รอให้งานเลี้ยงปีใหม่เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการอย่างไรก็ตาม บนใบหน้ามิได้ปรากฏความตื่นเต้น เบิกบานหรือความสุข แม้ว่าเธอกำลังจะได้เปลี่ยนสถานภาพกลายเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวในค่ำคืนนี้ในมือถือหนังสือพิมพ์ เนื้อหาเขียนไว้ว่า“…จากการนับจำนวนเบื้องต้น เหยื่อของควันพิษมีมากถึงสองหมื่นหนึ่งพันราย และเสียชีวิตจากโรคระบาดอีกเกือบสี่หมื่นราย มีทั้งเด็กเล็ก เด็กหนุ่มแข็งแรง และหญิงสาว…”ฟูั่ว… ออเดรย์หลับตาลงทันใดนั้น บิดาของตน เอิร์ลฮอลล์ และมารดา คุณหญิงเคทลิน ทำการเคาะประตูห้องและกล่าวพร้อมกัน
“ความงดงามของเจ้าเหนือกว่าผู้ใดในงานเลี้ยงแห่งนี้อย่างไร้ข้อกังขา ถึงเวลาของเจ้าแล้วลูกรัก องค์ราชินีกำลังรอเจ้าอยู่”ออเดรย์ถอนหายใจเชื่องช้า แต่ยังคงรักษากิริยาสง่างามและรอยยิ้มสดใส เด็กสาวเดินออกจากห้องพักตรงไปยังโถงใหญ่สำหรับจัดงานเลี้ยง เคียงข้างการเดินประกบจากบิดาและมารดาผู้มีมาดสง่างามจนกระทั่งย่างกรายขึ้นมาบนเวทีใหญ่ ท่ามกลางสายตาจับจ้อง ออเดรย์ยื่นมือขวาซึ่งสวมถุงมือผ้าบางสีขาวไปทางราชินีราชินีแห่งโลเอ็นเดินจูงมือเด็กสาวไปยังขอบเวทีด้านหน้าสุด เพื่อให้แขกในงานทุกคนได้ยลโฉมเด็กสาวอย่างเต็มสองตาเว้นวรรคหนึ่งอึดใจ ราชินีฉีกยิ้ม“แม้ไม่กี่วันก่อนจะเกิดโศกนาฏกรรมอันหดหู่และเป็นจุดด่างพ
