ีอุปสรรค?”เมื่อเริ่มพบแสงแห่งความหวัง เดอร์ริครีบเล่าเรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบอย่างละเอียด ก่อนจะปิดท้ายด้วย :“หลังจากท่านประมุขจัดการกับแจ็ค พวกเราทุกคนจะหลับตาสนิทโดยพร้อมเพรียง จนกระทั่งตื่นขึ้นอีกครั้งภายใน
ค่ายพักเริ่มต้น และเตรียมออกสำรวจวิหารแห่งเดิมโดยปราศจากความทรงจำก่อนหน้า วัฏจักรดังกล่าวเกิดขึ้นมาแล้วห้ารอบ แต่ละรอบแตกต่างกันเพียงเล็กน้อย”“หากไม่เพราะมิสเตอร์ฟูลช่วยคืนความทรงจำให้ ผมคงต้องใช้ชีวิตในวัฏจักรดังกล่าวไปจนตาย”เดอร์ริคเชื่อโดยไม่เคลือบแคลงว่า ความทรงจำของตนกลับคืนมาด้วยฝีมือมิสเตอร์ฟูล จึงลุกยืนและทำท่าคำนับอย่างนอบน้อมไปยังบุคคลบนเก้าอี้สุดขอบโต๊ะทองแดงยาวฉันเพิ่งจะได้ทราบความจริงหลังจากฟังนายเล่านี่แหละ…ไคลน์มึนงงแต่มันยังคงรักษามาดนิ่งของผู้ยิ่งใหญ่ เพียงพยักหน้ารับอย่างแผ่วเบาในทางทฤษฎี ถ้าผู้บังคับบัญชาถูกผู้น้อยซักถามในเรื่องนอกเหนือความรู้ ให้ทำหน้านิ่งเข้าไว้และไม่ต้องกล่าวสิ่งใด…ไคลน์อาศัยประสบการณ์สมัยยังเป็นนักรบคีย์บอร์ดเป็นหลักในการวางตัว
เมื่อเดอร์ริคเห็นมิสเตอร์ฟูลทำตัวสุขุมและวางมาดสงบนิ่งมันเกิดความโล่งใจหลายส่วน ภายในใจกำลังเชื่อว่า อุปสรรคของตนจะผ่านไปได้อย่างราบรื่นเด็กหนุ่มหันไปทางแฮงแมน จัสติส เดอะเวิร์ล เมจิกเชี่ยนและซักถามอย่างจริงใจ“พวกคุณทราบต้นตอของปัญหาหรือไม่? แล้วผมต้องแก้ไขอย่างไร”ออเดรย์ผู้กระตือรือร้น เธอย่อมต้องการช่วยไขข้อข้อง
