ณจะไม่ถามสักหน่อยหรือ ว่าผมมีโอกาสกลายเป็นผู้วิเศษลำดับสูงมากน้อยเพียงใด และไปเอาความมั่นใจมาจากไหน?ไคลน์รำพันโดยไม่คิดจมอยู่กับบทสนทนาเดิมนาน ชายหนุ่มเปลี่ยนคำถาม
“ลำดับ 4 ถัดจากวิญญาณอาฆาตคือหุ่นกระบอกจริงใช่ไหม?”ชารอนหงึก“คุณมีสูตรโอสถและวัตถุดิบบ้างหรือยัง”หลังจากครุ่นคิด ไคลน์ถามอย่างเป็นห่วงชารอนส่ายหน้าครึ่งจังหวะชายหนุ่มยิ้มรับ“ผมจะช่วยสอบถามให้ในชุมนุมของผม”ชารอนไม่เปลี่ยนสีหน้าหรือโทนเสียง“ขอบคุณ”ขณะมองออกไปนอกหน้าต่าง ไคลน์พึมพำ“ผมจะลงใต้สักพัก เป็นการลาพักร้อน”มันยิ้มและกล่าวต่อไป แบบเดียวกับเมื่อครั้งสนทนากับนักกฎหมายเยอร์เก้น“ขออวยพรปีใหม่ล่วงหน้าให้คุณและมาริค สุขสันต์วันปีใหม่”
หลังจากนิ่งไปสองวินาที่ ชารอนเม้มปากพร้อมกับเปล่งเสียงล่องลอย“สุขสันต์วันปีใหม่”หญิงสาวหายไปจากรถม้าโดยสมบูรณ์…เมื่อได้เห็นเด็กชายตัวเล็กหลังแท่นบูชา เมื่อได้ยินเสียงแหบแห้งแต่อ่อนเยาว์ เดอร์ริครู้สึกราวกับตนกำลังเผชิญหน้ากับอสุรกายชั่วร้ายในตำนาน มันเกือบหักห้ามใจตัวเองไม่อยู่ และสับขวานเฮอร์ริเคนเข้าจามหน้าอีกฝั่ายจากประสบการณ์ตลอดชีวิตของเดอร์ริค มันเชื่อว่า หากมีใครสามารถดำรงชีวิตในความมืดได้เป็นเวลานาน มันผู้นั้นย่อมไม่มีทางเป็นมนุษย์ หรือต่อให้ก่อนหน้านั้นเคยเป็น แต่ก็คงไม่ใช่อีกต่อไปหลังจากถูกความมืดกัดกร่อนอย่างต่อเนื่อง!ดวงตาของนักล่าปีศาจ โคลิน สว่างขึ้นเล็กน้อย มือขวายังกำดาบแน่นถน
