เขตราชินี คฤหาสน์หรูของเคาต์ฮอลล์อากาศภายนอกมิอาจสอดแทรกเข้าไปในตัวอาคารบรรยากาศด้านในตึกอบอุ่นประหนึ่งช่วงกลางฤดูใบไม้ผลิ เตาผิงทำงานของมันได้อย่างไม่มีจุดบกพร่องออเดรย์กำลังถูกวัดตัวโดยมาดามจีเนียร์ นักออกแบบเสื้อผ้าส่วนตัว เพื่อเตรียมตัดชุดสำหรับฉลองปีใหม่ให้เข้ากับอารมณ์ความคิดและขนาดตัวปัจจุบันสาวใช้ส่วนตัว แอนนี เดินเข้ามาใกล้และกระซิบข้างหู“มาดามเอสลันด์ขอพบ”เร็วขนาดนี้เชียว…?ออเดรย์พลันตื่นเต้น แต่เธอไม่แสดงออกทางสีหน้า เพียงเผยรอยยิ้มตามมารยาท“บอกให้รอในห้องศิลป เอ่อ… ห้านาที”“ห้องศิลป?” แอนนีทำหน้างุนงง
“ถูกต้อง ฉันจะให้คุณครูติชมผลงานภาพวาดชิ้นใหม่ฝีมือตัวเอง เธอกล่าวว่า ผลงานทางศิลปะซึ่งเกิดจากจิตใจอันผ่อนคลาย จะบ่งบอกตัวตนของคนผู้นั้นได้อย่างละเอียด” ออเดรย์อธิบายอย่างใจเย็นแอนนีพลันกระจ่าง“ค่ะ คุณหนู”ไม่ถึงห้านาทีถัดมา ออเดรย์เดินเข้าไปในห้องศิลปและพบว่าเอสลันด์กำลังยืนชื่นชมภาพวาดบนผนัง“นั่นคือ ‘รัตติกาลในฝัน’ ของเซนซี สุดยอดผลงานชิ้นเอกอันโด่งดังซึ่งจะมอบอารมณ์ปลอดโปร่งและสงบนิ่ง” เด็กสาวอมยิ้มพลางแนะนำภาพให้เอสลันด์ทราบ“รัตติกาลในฝันของเซนซี? หนึ่งในสิบภาพวาดของปีก่อนและหนึ่งในร้อยภาพวาดประจำศตวรรษจากการลงคะแนนของหนังสือพิมพ์ทัสซอคหรือคะ?”แน่นอน เอสลันด์เป็นคนประเภทอ่านหนังสือพิมพ์ทุกเช้าและในฐานะผู้วิเศษเส้นทางผู้ชม ความจำของเธอย่อมเป็นเลิศ
“ค่ะ” ออเดรย์ตอบกระช
