สองทุ่มตรง วิหารฤดูเก็บเกี่ยวหลังจากเปลี่ยนกลับเป็นชุดสุภาพ ไคลน์มองไปรอบตัว กดปีกหมวกลงต่ำ และเดินเข้าไปในโถงสวดมนต์ของวิหารโดยมีเปั้าหมายเป็นเอ็มลิน·ไวท์ ผู้กำลังยืนริมกำแพงข้างเชิงเทียนสามแท่นปลายขาของแวมไพร์หนุ่มมีกระเปั๋าเดินทางหนังสีดำ มองผิวเผินก็ทราบทันทีว่าถูกหุ้มด้วยชั้นกำแพงวิญญาณเมื่อเห็นนักสืบโมเรียตี้เดินเข้าใกล้ เอ็มลินพลันแสดงสีหน้าตื่นเต้นยินดี แต่เพียงไม่นานก็เผยท่าทางหวาดระแวงมันโน้มตัวหยิบกระเปั๋าเดินทางสีดำพร้อมกับรีบถอยหลังสามก้าว เป็นการขยับเข้าใกล้หลวงพ่อยูทรอฟสกี้ผู้กำลังตั้งใจสวดมนต์หมอนี่กลัวว่าจะถูกเราปล้นวัตถุดิบโอสถ?ไคลน์หยุดยืนห่างจากอีกฝั่ายสามเมตรและเผยรอยยิ้ม“ผมขอยืนยันสินค้าก่อน”
เอ็มลินเลื่อนกระเปั๋าขึ้นมาในระดับหน้าอก ตามด้วยการไขกลไกเปิดฝากระเปั๋ากำแพงวิญญาณถูกทำลายในทันที่ เกิดเป็นสายลมเย็นพัดผ่านไปทั่วโถงสวดมนต์ไคลน์ ผู้เปิดเนตรวิญญาณรอไว้แล้ว พลันมองเห็นประกายระยิบระยิบสว่างวาบออกจากกระเปั๋า เป็นแสงจากความเข้มข้นของพลังวิญญาณภายในตัววัตถุดิบในกระเปั๋าประกอบด้วยกล่องเล็กสองใบ ใบหนึ่งทำจากดีบุก สลักลวดลายซับซ้อน มองผิวเผินคล้ายกับมีน้ำหนักมากมอบความรู้สึกดุดันแก่ผู้พบเห็น ส่วนอีกใบเป็นเพียงกล่องกระดาษธรรมดาเอ็มลินใช้มือข้างหนึ่งจับกระเปั๋า และใช้อีกข้างเปิดฝากล่องดีบุกสีเงินซีดออก ด้านในบรรจุวัตถุคล้ายผลวอลนัตสีน้ำตาลอมเหลือง ผิวขรุขระเป็นร่อง
