หากเขาเผชิญทัณฑ์ล้มเหลว เขาก็เชื่อว่าด้วยไพ่ตายที่มี เขาจะยังมีโอกาสรอดชีวิต แม้จะมิอาจบรรลุเซียน เขาก็ยังเป็นเดนเซียน อยู่กับครอบครัวได้โดยไร้กังวล
“มาเลย!”
เจียงผิงอันผ่อนลมหายใจ พลังยิ่งใหญ่ทะลักจากกาย อาภรณ์ดำส่ายไสวบ้าคลั่ง ปราณในตัวเขาแปรเปลี่ยนไปอย่างสะท้านสะเทือน กฎฟ้าดินหลีกลี้ พันหมื่นรัศมีล้อมร่าง เจิดจรัสเกินดาราดวงใด
แม้เขาจะอยู่แสนไกลจากแดนดิน แต่ปราณทรงพลังของเขายังคงเป็นที่สัมผัสได้ของตัวตนสารพัด
“เอาอีกแล้ว! ช่วงนี้มีแต่เรื่องให้ขวัญผวา รู้สึกเหมือนจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นเลย”
ช่วงกาลนี้มีปราณทรงพลังปรากฏโดยไม่มีปี่ขลุ่ยอยู่บ่อยครั้ง สั่นประสาทเหล่าผู้ฝึกตนจนมิอาจฝึกฝนกันได้แล้ว
ตัวตนมีสติปัญญาบางส่วนพอเดาได้ว่าบางอย่างไม่ชอบมาพากล
“นี่คือปราณของทัณฑ์สวรรค์ เหมือนมีใครกำลังเผชิญทัณฑ์อยู่เลย”
“ใครมันโง่เง่าเช่นนี้ ยุคสมัยนี้มีโอกาสบรรลุเซียนที่ไหน ไปเผชิญทัณฑ์ก็เสียเวลากับทรัพยากรเปล่า”
“นั่นสิ เจ้านิกายเจียงมีหนทางไปยังภพเซียน ไปหาเจ้านิกายเจียงยังดีกว่าเลย”
