นำงหนึ่งก ำลังเล่นหมำกรุกกับอวตำรของตน รูปลักษณ์มิได้เลิศล ้ำโดดเด่น ทว่ำคู่เนตรของนำงพร่ำงพรำวเจิดจรัสยิ่ง ประหนึ่งมองทะลุประจักษ์แจ้งต่อสรรพสิ่ง
คนผู้นี้คือพี่สำวของหยำงหลวน ลือนำมในฐำนะสตรีผู้เลิศพรสวรรค์ที่สุดในส ำนักเซียนเป่ยฮวง หยำงจิ่นอวี๋
เมื่อได้ยินวำทะน้องชำยตน แพขนตำยำวของหยำงจิ่นอวี๋ก็ขยับน้อย ๆ เอ่ยขึ้นช้ำ ๆ ว่ำ “อย่ำเอำกำรคำดเดำของตัวเองมำพูด บอกมำว่ำเจียงผิงอันพูดอะไรบ้ำง”
จำกกำรต่อสู้ของเจียงผิงอัน นำงประจักษ์ได้ว่ำเจียงผิงอันเป็นผู้ฝึกตนซึ่งสุขุม ฉลำดและมั่นคง ไม่มีทำงเด็ดขำดที่คนอย่ำงเขำจะท ำกำรวู่วำม พูดอะไรอย่ำง ‘แต่งเจ้ำเข้ำสกุล’ แต่แรกแน่นอน
เรื่องพรรค์นี้เป็นได้เพียงควำมคิดเองเออเองของน้องชำยคนรองของนำงเท่ำนั้นแหละ
หลังจำกหยำงหลวนพูดซ ้ำวำจำของเจียงผิงอัน เขำก็เสริมว่ำ “พี่หญิง ข้ำมิได้โกหกจริง ๆ นะ ลูกพี่ข้ำให้เจ้ำมำส ำนักเซียนอวี่หวงต้องหมำยควำมว่ำเขำจะแต่งเจ้ำเข้ำสกุลแน่ ๆ”
