วยคุ้มกันไมค์ขณะแวะเข้าซ่อง?
หรือแม้แต่การเดินทางไปเขตตะวันออกสามหน เราก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน…อย่างมาก บุคคลสำคัญดังกล่าวอาจสืบทราบว่า เรามีส่วนในการไขคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง หรือไม่ก็มอบคำแนะนำจนศัลยแพทย์อลันหลุดพ้นจากโชคร้ายและฝันร้าย…ไคลน์ขมวดคิ้วสับสนแต่หลังจากประมวลผลสักพัก มันเริ่มมองเห็นความเป็นมาบางที่ บุคคลสำคัญอาจเพียงถามทาลิมว่า พอจะรู้จักนักสืบมีฝีมือบ้างไหม และทาลิมก็ไม่รู้จักใครเลยนอกจากเรา จึงทำการสร้างเกียรติประวัติให้เราอย่างยิ่งใหญ่ เช่นการเป็นนักสืบสมองเพชรผู้คอยบงการทีมนักสืบจนประสบความสำเร็จในการตามล่าฆาตกรต่อเนื่อง หรือ การเอะใจว่าสามีของมาดามแมรี่และชู้พยายามยักยอกเงินจากบริษัทโคอิม จึงลงมือสืบจนได้หลักฐานเด็ด…ในสายตาบุคคลสำคัญ เราคงกลายเป็นนักสืบระดับพระกาฬไปแล้ว… ไคลน์ถอนหายใจยาว
ชายหนุ่มแสดงสีหน้าหนักใจสักพัก จึงค่อยมอบคำตอบ“ต้องขอโทษด้วย ทาลิม นักสืบทุกคนมีกฎเหล็กของตัวเอง ผมก็เช่นกัน กฎของผมคือการไม่ยุ่งเกี่ยวกับบุคคลสำคัญโดยเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น การกระทบกระทั่งเพียงเล็กน้อยอาจนำพาหายนะมาถึงตัวผม ผมไม่ต้องการเลือกข้าง จึงไม่ต้องการพบบุคคลสำคัญของคุณ”นี่มิใช่ข้ออ้างใหม่ แต่เป็นกฎของไคลน์ก่อนตัดสินใจทำงานนักสืบเสียอีกชายหนุ่มไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับสังคมชนชั้นสูงในชื่อเชอร์ล็อก·โมเรียตี้ ฉะนั้น ก่อนจะกลายเป็น ‘ผู้ไร้หน้า’ ไคลน์ตัดสินใจปฏิเสธทุกความเสี่ยงโ
