เพียงสัญลักษณ์”อลันเริ่มไม่แน่ใจเมื่อการสำรวจกินเวลานานกว่าความคาดหมายในตอนแรกไม่ต้องห่วง คุณหมอ ตัวผมเชี่ยวชาญการตามหาของมาก…ไคลน์ใช้ไม้ค้ำชี้ตรงไปข้างหน้าและกล่าว“พวกเราเดินไปดูตรงนั้นก่อนก็แล้วกัน ถ้าไม่มีค่อยตัดสินใจกลับ”“ตกลง” อลันพยายามสูดหายใจเข้า
หลังจากเดินต่อไม่นาน ศัลยแพทย์ชื่อดังพลันชะงักฝีเท้าและโพล่งขึ้นเสียงดัง“ตรงนั้น! ต้นนั้นไม่ผิดแน่!”ไม่กี่สิบเมตรข้างหน้า ต้นเบิร์ชซึ่งเปลือกไม้ถูกลอกออกหลายชั้น ตั้งเด่นตระหง่านเตะตากว่าต้นไม้ในละแวกใกล้เคียงทั้งหมด ราวกับกำลังรอให้ใครหาพบ“เหมือนกับในฝันไม่มีผิด!” อลันกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแกมตื่นเต้นไคลน์ยิ้มพลางติดตลก“แต่ผมไม่เห็นวิล·อัสตินเลยนะ”อลันเดินเข้าไปใกล้ต้นเบิร์ช มันขมวดคิ้วและชี้ปลายนิ้วลงด้านล่าง“ในความฝัน วิล·อัสตินนั่งตรงนี้ พร้อมกับก็ชี้นิ้วลงไปบนพื้นโคลนข้างล่าง”ชี้นิ้วลงไปบนพื้นโคลน…?
ไคลน์ขมวดคิ้ว ก่อนจะก้มมองลงไปในจุดหญ้าเขียวชอุ่ม“คุณจะขุด?”อลันรีบพยักหน้า“แน่นอน ในเมื่อพวกเราตามหาตำแหน่งในความฝันจนพบ ก็ต้องยืนยันให้แน่ชัดก่อนกลับไป เชอร์ล็อก ช่วยกลับไปยังสุสานและขอยืมพลั่วมาสองเล่ม ผมคอยเฝั้าตรงนี้ดีกว่า ถ้าให้คุณเฝั้าคนเดียว เกรงว่าอาจเกิดเรื่องไม่คาดฝัน” ไคลน์อธิบายพร้อมเหตุผล“ตกลง” อลันไม่คัดค้าน เพียงรีบวิ่งออกไปจากเขตปั่าผ่านไปสักพัก และด้วยการบริจาคเงินให้สุสานจำนวนหนึ่งอลันเดินกลับมาพร้อมสัปเหร่อแล
