เขตเชอร์วู้ด ภายในหอพักซึ่งฟอร์สและซิลเช่าอาศัยร่วมกันฟอร์สกำลังอารมณ์ดีเนื่องจากเพิ่งแต่งนิยายเล่มใหม่เสร็จจึงต้องการมอบรางวัลให้ตัวเองด้วยบุหรี่ แต่ทันใดนั้น ซิลเปิดประตูห้องอ่านหนังสือพรวดเข้ามา“ไม่รู้หรือไงว่าบุหรี่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ” หญิงสาวร่างเล็กพ่นลมหายใจหงุดหงิดฟอร์สไม่โต้เถียง เพียงจ้องมองเพื่อนสนิทด้วยสีหน้าประหลาดใจ“เกิดขึ้นอะไรกับเธอ?”ซิลสางผมทองยุ่งเหยิงพลางทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวใกล้“ชายคนนั้นติดต่อมา… เอ่อ หมายถึงชายสวมหน้ากากสีทองในชุมนุมลับของมิสเตอร์ A เมื่อคราวก่อน ผู้ขายสูตรโอสถเจ้าพนักงานให้ฉัน เขามอบภารกิจค่อนข้างง่ายมากให้ทำรางวัลเริ่มต้นคือสามสิบปอนด์ แต่ไม่รู้ว่ามีอันตรายลับแอบแฝงอยู่ไหม…”
ฟอร์สก้มหน้าตรึกตรองสักพัก“ชายคนนั้น… เขาคงมีองค์กรลับคอยหนุนหลังอยู่แน่แต่ทำไมถึงกล้าให้เธอเข้าร่วมเป็นพวกเดียวกัน? ไม่กังวลว่าความโง่เขลาของเธอจะทำให้องค์กรล่มสลายบ้างหรือ?หมายความว่าเขาอาจต้องการอย่างอื่นจากเธอด้วย… หืมหน้าตาพอไปวัดไปวาได้ แต่ส่วนสูงคงไม่ผ่าน บางที่ ชีวิตของเธอคงมีมูลค่าสูงในบางแง่มุม… เอ่อ แล้วเนื้อหาภารกิจว่ายังไงบ้าง?”ซิลเคยชินกับถ้อยคำกระแนะกระแหนของเพื่อนสนิทแล้วจึงเมินเฉยช่วงต้นและตอบคำถามเข้าประเด็นทันที่“สืบว่ามีใครหมายหัวคาพินบ้าง”“คาพิน? พ่อค้ามนุษย์ผู้สมควรถูกแขวนคอให้ตาย… ไม่สิ สมควรถูกไฟคลอกให้ตายอย่างทรมานนั่นน่ะหรือ?” แม้ว่าฟอร์สจะ
