น้องทยอยกลับออกไป คาร์ดินัลสเน็กฉวยโอกาสหยิบปากกาหมึกซึมขึ้นมาเขียนข้อความสำคัญลงบนสมุดบันทึก
“คาพิน.ค้ามนุษย์.พิธีกรรมไพ่ทาโรต์.ภูตผีสวมเกราะแปลกประหลาด ผู้ไม่มีใครทราบเจตนาแท้จริงของเขา”…เขตราชินี คฤหาสน์หรูหราของเคาต์ฮอลล์ออเดรย์กำลังรอให้สาวใช้ตัดอาหารวางลงบนจาน ทันใดนั้นบิดาผู้มีนิสัยชอบอ่านหนังสือพิมพ์ทุกเช้า เคาต์ฮอลล์ เผยรอยยิ้มพลางพึมพำ“คาพินตายแล้ว”“เขาเป็นใครหรือคะ?” ออเดรย์ถามด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็นว่ากันตามตรง เด็กสาวไม่สนใจสักเท่าไรว่าคาพินเป็นใครเพียงแต่ชื่นชอบการสนทนากับบิดาร่างท้วม เพราะชายคนนี้ชอบแบ่งปันข้อมูลน่าสนใจในยามเช้าเสมอพฤติกรรมดังกล่าวของออเดรย์มีพื้นฐานมาจากครอบครัวและพลังนักอ่านใจ
“คาพินคือเศรษฐีชื่อดัง มีส่วนพัวพันกับคดีค้ามนุษย์อย่างลับๆ เฮ่อ…” เคาต์ฮอลล์เว้นวรรคพักหายใจ “เขาถูกฆ่าตายเมื่อคืน จุดเกิดเหตุมีการทิ้งสัญลักษณ์ของผู้ลงมือไว้ด้วย…“เป็นเพราะสัญลักษณ์สื่อความหมายได้ว่า ‘พิพากษา’และ ‘อาชญากรรม’ บรรดาหนังสือพิมพ์จึงพากันเรียกขานฆาตกรว่า ‘จอมโจรวีรบุรุษ’ หรืออีกชื่อหนึ่งคือ ‘จักรพรรดิมืดจอมโจรวีรบุรุษ’ พวกเขาหยิบยืมบางส่วนมาจากผู้ปกครองอันยิ่งใหญ่สมัยราชวงศ์โซโลมอน”จอมโจรวีรบุรุษ?จักรพรรดิมืดจอมโจรวีรบุรุษ?จักรพรรดิมืด… ออเดรย์พลันหวนนึกถึงไพ่เย้ยเทพของเดอะฟูลทันที่ เพราะนั่นคือวัตถุซึ่งมีระดับตัวตนสูงสุดนับตั้งแต่เธอเคยเห็นมาเด็กสาวเริ่มสนใจค
